معتبرترین روش جهانی برای پناهگیری در زلزله، تکنیک «نشستن، پناه گرفتن و صبر کردن» (Drop, Cover, Hold on) است. 1. نشستن: روی دستها و زانوهای خود بنشینید تا تعادل داشته باشید و زمین نخورید. 2. پناه گرفتن: زیر یک میز محکم بروید تا از سقوط اشیاء در امان باشید. اگر میز نیست، گوشه دیوار داخلی بنشینید و با دستها سر و گردن را بپوشانید. 3. صبر کردن: پایه میز را محکم بگیرید و تا پایان لرزش حرکت نکنید.
نظریه «مثلث حیات» که میگوید در کنار اجسام بزرگ (مثل مبل یا یخچال) پناه بگیرید تا در فضای خالی مثلثی شکل زنده بمانید، توسط بسیاری از سازمانهای معتبر امدادی (مانند صلیب سرخ و FEMA) رد شده است. دلیل آن این است که پیشبینی نحوه آوار شدن دیوارها غیرممکن است و احتمال له شدن در کنار اجسام زیاد است. روش زیر میز (DCH) همچنان امنترین توصیه است.
در برجها و آپارتمانهای بلند، لرزش ممکن است شدیدتر احساس شود. هرگز سعی نکنید با آسانسور یا پله فرار کنید، زیرا راهپلهها آسیبپذیرترین بخش سازه هستند و احتمال سقوط در هنگام دویدن زیاد است. بهترین کار ماندن در واحد، دوری از پنجرههای شیشهای (که احتمال خرد شدن دارند) و پناه گرفتن در نقاط امن داخلی است.
پس از توقف لرزش، بلافاصله کنتور گاز، آب و برق را قطع کنید تا از آتشسوزی و نشت جلوگیری شود. کفش بپوشید تا پاهایتان از شیشههای شکسته آسیب نبیند. رادیو را روشن کنید و فقط در صورت ضرورت از تلفن استفاده کنید (برای آزاد ماندن خطوط امدادی). ساختمان را با احتیاط ترک کنید و به فضای باز امن بروید.
هر خانواده باید یک کیف آماده شامل آب معدنی، غذای خشک و کنسرو (با تاریخ انقضا)، چراغ قوه، رادیو باتریخور، باتری اضافه، جعبه کمکهای اولیه، مدارک شناسایی کپی شده، پول نقد، سوت (برای درخواست کمک زیر آوار) و پتوی گرم داشته باشد. این کیف باید در مکانی قابل دسترس (نزدیک درب خروجی) باشد.
