امروزه کودکان از سنین پایین با تبلت و گوشی هوشمند آشنا میشوند. فضای مجازی اقیانوسی از اطلاعات است که در کنار مروارید دانش، کوسههای خطرناکی نیز دارد. نظارت والدین نباید به معنای سلب اعتماد باشد، بلکه باید به صورت هدایتگری و همراهی تعریف شود. در روز امنیت فضای مجازی، والدین باید دانش خود را درباره اپلیکیشنها و خطرات احتمالی بهروز کنند.
تکنولوژی راهکارهایی برای دغدغههای والدین ارائه داده است. سیستمعاملهای اندروید و iOS، مودمها و آنتیویروسها امکاناتی برای محدود کردن زمان استفاده، فیلتر کردن محتوای نامناسب و گزارشگیری از فعالیتها دارند. استفاده از سیمکارتهای مخصوص کودکان و اینترنت پاک، گامهای موثری برای ایمنسازی محیط آنلاین برای فرزندان است.
یکی از بزرگترین تهدیدات برای سلامت روان کودکان، قلدری در فضای مجازی است. توهین، تمسخر و انتشار شایعات در گروههای همکلاسی یا بازیهای آنلاین میتواند منجر به افسردگی و انزوای کودک شود. والدین باید نشانههای تغییر رفتار کودک را بشناسند و با ایجاد رابطهای صمیمی، به او اطمینان دهند که در برابر این آزارها تنها نیست.
کودکان باید بیاموزند که هر چیزی که در اینترنت منتشر میشود، برای همیشه باقی میماند (ردپای دیجیتال). آموزش عدم اشتراکگذاری اطلاعات هویتی، موقعیت مکانی و تصاویر خصوصی با غریبهها، از اصول اولیه تربیت دیجیتال است. این آموزشها باید با زبانی ساده و متناسب با سن کودک ارائه شود.
در ایران نظام ردهبندی سنی بازیهای رایانهای (ESRA) راهنمای بسیار خوبی برای والدین است. توجه به برچسبهای سنی فیلمها، انیمیشنها و بازیها تضمین میکند که ذهن کودک در معرض خشونت، ترس یا محتوای غیراخلاقی که فراتر از ظرفیت روانی اوست، قرار نگیرد.
