برای کودکی که پدر یا مادر ندارد، احساس تفاوت و کمبود عاطفی همواره وجود دارد. در ایام نوروز که همه کودکان لباس نو میپوشند، اگر کودک بیسرپرست لباس مناسب نداشته باشد، احساس طردشدگی و حقارت شدید میکند. خرید لباس نو و باکیفیت، نه تنها نیاز جسمی او را رفع میکند، بلکه به او پیام میدهد که "تو ارزشمندی و جامعه تو را دوست دارد". این کار اعتماد به نفس آسیبدیده آنها را ترمیم میکند.
در گذشته خیرین لباسهایی را میخریدند و به کودکان میدادند که گاهی سایز یا سلیقه کودک نبود. رویکرد مدرن و اخلاقی این است که به کودکان (یا سرپرست آنها) «بن خرید» یا «کارت هدیه» داده شود تا خودشان به مغازه بروند و لباس مورد علاقهشان را انتخاب کنند. این کار لذت خرید را به آنها میچشاند و به شخصیت آنها احترام میگذارد.
واژه «یتیم» در قرآن ۲۳ بار تکرار شده و همواره بر رعایت حقوق، احترام و محبت به آنها تاکید شده است. اسلام هشدار میدهد که خوردن مال یتیم آتش جهنم است و نوازش یتیم کفاره گناهان. سنت یتیمنوازی در شب عید، ریشه در سیره امام علی (ع) دارد که شبانه برای یتیمان کوفه نان و خرما میبردند و با آنها بازی میکردند.
سازمان بهزیستی مراکزی را تحت عنوان «خانه» یا «شبه خانواده» اداره میکند که کودکان بیسرپرست در آنجا زندگی میکنند. این مراکز سعی دارند محیطی شبیه خانه ایجاد کنند. خیرین میتوانند با هماهنگی بهزیستی، نیازهای پوشاک شب عید این مراکز را تأمین کنند.
همه کودکان کار، بیسرپرست نیستند و همه کودکان بیسرپرست، کودک کار نیستند. حمایت از کودکان بیسرپرست معمولاً از طریق مؤسسات خیریه و بهزیستی انجام میشود تا اطمینان حاصل شود که کمکها صرف رفاه کودک میشود، نه سوءاستفادههای احتمالی.
