دلنوشته‌ای برای سختی کار خبرنگاری و استرس خبر 1405

کسی چه می‌داند پشت این تیترهای درشت چه قلب‌های پردردی می‌تپد؟ خبرنگاری یعنی سوختن و ساختن برای آگاهی.

می‌نویسیم از دردهای مردم در حالی که خودمان پر از دردیم. خبرنگاری شغل نیست عشق است که ذره ذره جانت را می‌گیرد.

استرس همسایه دیوار به دیوار ماست. شب‌هایی که خواب نداریم تا مبادا خبری از قلم بیفتد. این است زندگی یک خبرنگار.

قلم سنگین است وقتی باید از رنج بنویسی. شانه‌هایمان خسته است اما دلمان روشن به نور حقیقت. روزهای سخت خبرنگاری تمامی ندارد.

ما را با خبرهای بد می‌شناسند اما کسی نمی‌داند هر خبر بد اول بر سر خودمان آوار می‌شود بعد بر کاغذ روزنامه.

حقوقمان کفاف نان نمی‌دهد اما عشقمان به نوشتن دنیایی را سیر می‌کند. پارادوکس تلخ و شیرین خبرنگاری.

گاهی دلم می‌خواهد قلم را زمین بگذارم و فقط نگاه کنم اما تعهد مثل خوره به جانم می‌افتد. خبرنگار بازنشستگی ندارد.

موی سپید ما در جوانی تاوان تیترهایی است که باید می‌زدیم تا حقی ضایع نشود. خبرنگاری فرسایش روح است در کالبد کلمات.

دردسر همیشه در کمین است. از شکایت‌ها تا تهدیدها. اما ما ایستاده‌ایم چون باور داریم قلم مقدس است.

خدایا به قلممان قوت و به دلمان صبر بده. خبرنگاری راه رفتن روی لبه تیغ است میان مصلحت و حقیقت.