سالروز تبعید امام موسی کاظم (ع) به عراق و زندان‌های بغداد 1405

در بیستم شوال سال ۱۷۹ هجری قمری، به دستور هارون الرشید، امام موسی کاظم (ع) دستگیر و از مدینه به عراق تبعید شدند.

این تبعید سرآغاز دوران طولانی و سخت زندان‌های امام در بصره و بغداد بود که تا شهادت ایشان ادامه یافت.

هارون که از نفوذ معنوی امام در مدینه وحشت داشت، ایشان را در حالی که مشغول عبادت در مسجد النبی بودند دستگیر کرد.

برای جلوگیری از شورش مردم، هارون دو کاروان صوری فرستاد؛ یکی به سمت کوفه و یکی به سمت بصره، تا مقصد اصلی امام پنهان بماند.

این روز، روز جدایی امام از خانواده و آغاز فصل غربت و مظلومیت مطلق حضرت باب الحوائج است.

خداحافظ ای شهر پیامبر، خداحافظ ای مدینه. موسی بن جعفر (ع) را با دست بسته می‌برند.

بیستم شوال، روزی است که قلب مدینه گرفت و اشک از دیدگان بقیع جاری شد.

آه از آن لحظه‌ای که امام را از محراب عبادت کشیدند و اهل بیتش را چشم‌انتظار گذاشتند.

تبعید به عراق، نه یک سفر، بلکه آغاز یک اسارت طولانی در سیاه‌چال‌های نمور بود.

ای کاش بودیم و نمی‌گذاشتیم امام غریبمان را غریبانه از دیار جدش جدا کنند.

زنجیرهای ستم بر پای امامی بسته شد که جز نور و رحمت برای عالم نداشت.

هارون گمان کرد با تبعید تو نور خدا خاموش می‌شود، غافل از آنکه تو خورشید پشت ابری.

سلام بر مسافر غریب عراق، که زندان‌های بصره و بغداد هنوز صدای مناجاتش را به یاد دارند.

این تبعید، مقدمه عاشورایِ خاموشِ زندان بود. امان از دل سوخته معصومه (س) و رضا (ع).

بیستم شوال، سالروز اسارت خورشید در بند شب‌پرستان عباسی تسلیت باد.

تبعید امام کاظم (ع) نشان‌دهنده اوج استیصال حکومت عباسی در برابر قدرت نرم و فرهنگی اهل بیت بود.

هارون الرشید با این کار می‌خواست ارتباط امام با شبکه وکلا و شیعیان مدینه را قطع کند.

زندانی کردن امام، استراتژی دشمن برای خاموش کردن صدای حق‌طلبی و عدالت‌خواهی بود.

امام حتی در تبعید و زندان، با نفوذ کلام خود، زندانبانان را متحول می‌کردند و مبارزه را ادامه می‌دادند.

این تبعید سندی است بر مظلومیت شیعه و ظلم آشکار مدعیان خلافت اسلامی.

جاده‌های عراق شرمگین‌اند از قدم‌های خسته تو که در غل و زنجیر است.

ای یوسفِ آل محمد، چاه زندان‌های هارون انتظار تو را می‌کشد، اما عزیز مصر وجودت پادشاه دل‌هاست.

مدینه بی تو یتیم شد و بغداد با تو، زندانش بهشت مناجات گشت.

تاریکی زندان را با نور سجده‌های طولانی‌ات شکافتی، ای زینت‌بخش زنجیرها.

تبعید تو، هجرت نور بود به سرزمین تاریکی‌ها، تا حجت بر همگان تمام شود.

سالروز تبعید امام کاظم (ع) تسلیت باد.

بیستم شوال، آغاز غربت موسی بن جعفر (ع).

آجرک الله یا صاحب الزمان در مصیبت جدت.

تبعید امام هفتم به عراق و آغاز زندان‌های طولانی.

سلام بر امام غریبی که از مدینه رانده شد.

سالروز دستگیری و تبعید باب الحوائج گرامی باد.

هارون امام را برد، اما عشقش را از دل‌ها نبرد.

آغاز فصل اسارت امام موسی کاظم (ع) تسلیت.

نفرین بر ستمی که تو را از حرم پیامبر جدا کرد.

یادآور مظلومیت کاظم آل محمد در ۲۰ شوال.