دلنوشته وداع و خداحافظی با اعتکاف و مسجد 1405

خداحافظ ای دیوار و در مسجد که سه روز پناهم بودید. دلم برای سکوت پرهیاهوی اینجا تنگ می‌شود. چگونه به دنیای شلوغ برگردم؟

سجاده‌ام را جمع می‌کنم، اما دلم را نه. دلم اینجا جا می‌ماند، لای مفاتیح، پای ستون، زیر گنبد فیروزه‌ای. خداحافظ ای بهشت سه روزه.

وداع با اعتکاف، وداع با خودِ واقعی‌ام است که اینجا پیدا کرده بودم. خدایا، نگذار غبار دنیا دوباره روی آینه دلم بنشیند.

ای مسجد، شاهد باش که من با کوله‌باری از گناه آمدم و با امید به رحمت می‌روم. دل کندن از حریم امن تو چقدر سخت است.

تمام شد. چه زود گذشت این سه روز عاشقی. حالا من می‌روم و حسرت این لحظات ناب تا سال بعد در سینه‌ام می‌ماند.

خدایا، دارم از خانه‌ات می‌روم، اما قول می‌دهم عهدی که با تو بستم را نشکنم. خداحافظ ای خلوتگاه انس، تا دیداری دیگر.

در لحظه وداع، با تو عهد می‌بندم که نور این سه روز را خرج تاریکی‌های گناه نکنم. خدایا کمکم کن بر سر پیمانم بمانم.

خداحافظ اعتکاف، اما سلام بر بندگی. قول می‌دهم معتکف دلم باشم، حتی وقتی در میان بازار دنیام.

خدایا! این خداحافظی، وداع با بندگی نیست. مسجد را ترک می‌کنم اما تو را هرگز. دستم را رها نکن.

ای صاحب خانه، مهمانت دارد می‌رود. قول می‌دهم حرمت نمک و نان معنوی‌ات را نگه دارم و آبروداری کنم.

خدایا شکرت که راهم دادی. شکرت که گذاشتی سه روز فقط با تو باشم. با دلی تنگ اما لبی خندان از رضایت تو می‌روم.

خداحافظ ای روزهای شیرین. شکر برای هر لحظه مناجات، برای هر قطره اشک، برای هر افطار و سحر. الحمدلله.

چقدر سبک دارم می‌روم. خدایا بابت این تولد دوباره ممنونم. وداع می‌کنم به امید وصالی دوباره.

اشک‌های وداعم، اشک غم نیست، اشک شکر است. شکر برای توفیق حضور در ضیافت خاصانت.

پروردگارا، اگر این آخرین اعتکاف عمرم بود، آن را ذخیره قبر و قیامتم قرار ده. شکرت ای کریم.

ای مسجد، ای خانه خوب خدا، ممنون که مرا در آغوش گرفتی. خداحافظ ای سنگر آرامش.

خداحافظ ستون‌های صبور، خداحافظ محراب پر نور. شما شاهد ناله‌های شبانه من بودید، شهادت دهید که پشیمان بودم.

در و دیوار مسجد، بوی عطر خدا می‌دهد. دل کندن از این فضا جانکاه است. خداحافظ ای قطعه‌ای از بهشت.

اینجا زمین نیست، آسمان است. دارم از آسمان به زمین برمی‌گردم. خداحافظ ای معراج‌گاه من.

ای فرش‌های مسجد که بوسه بر پیشانی‌ام زدید، خداحافظ. دلم برای بوی تربت اینجا پر می‌زند.

دلم اینجا جا موند، خداحافظ اعتکاف.

تموم شد... خدایا پاکم نگه دار.

خداحافظ ای بهترین سه روز عمرم.

سخت‌ترین کار دنیا: جمع کردن سجاده اعتکاف.

می‌روم، اما دلم پیش توست یا رب.

وداع، تلخ است اما امید بازگشت شیرین.

خدایا! اعتکاف تمام شد، امان از دنیا.

بازگشت به قفس دنیا... خداحافظ آزادی.

خداحافظ ای ماهِ عسلِ بندگی.

الوداع ای خلوت ناب، الوداع.