روز پدر فرصتی است تا از مقام شامخ مردی تجلیل کنیم که تمام هستی خود را وقف آسایش و امنیت خانواده کرده است. پدر در فرهنگ ایرانی و اسلامی، نماد اقتدار، تکیهگاه و قهرمان زندگی فرزندان محسوب میشود. استوریها و پیامهای کوتاه با مضمون پدرم قهرمانم، بازتابدهنده این جایگاه رفیع هستند که ریشه در آموزههای دینی ما و ارادت به مولا علی (ع) دارد.
رابطه پدر و فرزند فراتر از یک پیوند خونی، یک ارتباط روحی عمیق است. پدر با رفتار و منش خود، درس زندگی، شجاعت و ایستادگی را به فرزندان میآموزد. در روز میلاد امیرالمومنین (ع)، یادآوری این نکته که پدران الگوی عملی فرزندان هستند، اهمیت دوچندان مییابد. قهرمان بودن پدر نه در افسانهها، بلکه در تلاشهای روزمره او برای کسب روزی حلال معنا میشود.
در ادبیات و فرهنگ ایران زمین، پدر همواره به عنوان ستون خیمه خانواده و نگهبان حریم خانه شناخته شده است. واژههایی همچون کوه، پناهگاه و سایه سر، توصیفاتی است که برای پدر به کار میرود. این تعابیر نشاندهنده عمق احترام و جایگاه ویژهای است که پدران در قلب و ذهن ایرانیان دارند.
روز پدر در تقویم ما مصادف با ولادت حضرت علی (ع) است، شخصیتی که خود بهترین پدر برای حسنین (ع) و زینبین (س) بود. سیره تربیتی ایشان، ترکیبی از قاطعیت، مهربانی و عدالت بود که الگویی جاودانه برای تمام پدران سرزمین ماست. پدر قهرمان، پدری است که راه و رسم علوی را در زندگی پیاده میکند.
انتشار استوری و پیامهای تبریک، تنها گوشهای از وظیفه قدرشناسی فرزندان است. آنچه اهمیت دارد، حفظ حرمت و جایگاه پدر در تمام ایام سال است. با این حال، روز پدر بهانهای زیباست تا با کلمات و جملات پرمهر، گرد خستگی را از تن رنجور اما استوار پدرانمان بزداییم.
