روز اول ماه ربیع الاول در فرهنگ شیعه روزی بسیار مبارک و سرشار از امید است. پس از دو ماه عزاداری، این روز نماد بازگشت امید و نشاط معنوی به جامعه است. از نظر تاریخی، این روز یادآور هجرت پیامبر و نجات ایشان است که خود نماد گشایش و پیروزی پس از سختی است. بزرگان دین معتقدند که دعا در این روز، به ویژه برای گشایش رزق و روزی و رفع گرفتاری ها، به اجابت بسیار نزدیک است زیرا درهای رحمت الهی در این ماه گشوده تر از همیشه است.
برای روز اول ربیع الاول، علاوه بر اعمال مشترک اول هر ماه قمری (مانند غسل، صدقه و نماز اول ماه)، توسلات خاصی نیز توصیه شده است. نماز اول ماه که شامل دو رکعت است (در رکعت اول بعد از حمد ۳۰ مرتبه سوره توحید و در رکعت دوم بعد از حمد ۳۰ مرتبه سوره قدر) و پس از آن صدقه دادن، طبق روایات اسلامی سلامتی و برکت تمام ماه را تضمین می کند. همچنین خواندن سوره های واقعه و ذاریات برای افزایش رزق در این ایام بسیار مجرب است.
یکی از راه های مجرب برای افزایش رزق در ابتدای ماه های قمری، توسل به باب الحوائج امام جواد (ع) است. ذکر یا جواد الائمه ادرکنی و نماز استغاثه به ایشان توصیه شده است. همچنین چون ماه ربیع ماه بهار اهل بیت است، صدقه دادن به نیت سلامتی امام زمان (عج) و درخواست از ایشان برای دعا در حق شیعیان، تاثیر شگرفی در گشایش گره های زندگی دارد.
مداومت بر استغفار (استغفرالله ربی و اتوب الیه) در این ماه توصیه شده است، چرا که گناهان مانع نزول رزق هستند. همچنین ذکر «یا رزاق» و «یا وهاب» و خواندن دعای «اللهم ارزقنا رزقا حلالا طیبا واسعا...» بعد از نمازهای واجب، به ویژه در روزهای ابتدایی ماه ربیع الاول که ماه شادی اولیای خداست، بسیار موثر است.
شادی در ماه ربیع الاول تنها یک هیجان زودگذر نیست، بلکه ریشه در اعتقادات عمیق دارد. پایان یافتن ماه صفر و آغاز ماهی که ولادت پیامبر رحمت (ص) در آن است، نویدبخش این پیام است که پس از هر سختی (عسر)، آسانی (یسر) است. مومنان با این باور، با انرژی مضاعف به تلاش برای معاش و زندگی می پردازند و از خداوند طلب برکت می کنند.
