متن ادبی بلند درباره فداکاری‌های پدر برای روز پدر 1405

دستانت را که می‌نگرم، جغرافیای رنج و گنج را می‌بینم. آن پینه‌های سخت، مدال‌های افتخاری هستند که در نبرد با سختی‌های روزگار بر سینه دستانت نشسته‌اند. پدرم، خطوط دستانت نقشه‌ای است که راه سعادت ما را ترسیم کرده است. تو با همین دست‌های زبر، نرم‌ترین نوازش‌ها را به کودکی‌ام هدیه دادی. روزت مبارک ای صاحب دستان معجزه گر.

پدر، دستان تو بوی نان می‌دهد، بوی خستگی‌های مقدس، بوی غیرت. وقتی دستانت را می‌گیرم، گویی به تمام ستون‌های محکم جهان تکیه داده‌ام. این شیارهای عمیق بر پوستت، ردپای سال‌ها تلاش است تا مبادا خم به ابروی ما بیاید. دستانت را می‌بوسم که سایه‌بانی از امنیت بر سر زندگی‌مان کشیدند. روزت مبارک.

پدر یعنی کوه، اما نه کوهی که خاموش باشد؛ کوهی که در درونش آتشفشانی از عشق می‌جوشد اما ظاهری آرام دارد. تو تمام سنگینی بار زندگی را بر شانه‌هایت تحمل کردی تا ما سبکبال پرواز کنیم. تو در برابر طوفان‌های سهمگین مشکلات ایستادی تا نسیم آرامش بر صورت ما بوزد. ای اسطوره صبر و استقامت، ای کوه استوار زندگی من، روزت مبارک.

پدر، تو ترجمه واژه ایثاری. تو آن شمعی نیستی که آب شود و تمام شود، تو خورشیدی هستی که می‌سوزی تا به منظومه خانه‌مان حیات ببخشی. چه شب‌ها که نخوابیدی تا ما آسوده بخوابیم و چه روزها که نیاسودی تا ما در رفاه باشیم. قامتت اگرچه زیر بار زمانه خم شد، اما عزتت تا ابد ایستاده است. روزت مبارک مرد بزرگ.

پدر جان، حضور تو در خانه، حکمِ لنگر را دارد برای کشتی در طوفان. وقتی تو هستی، هراس معنا ندارد. سایه‌ی تو، امن‌ترین پناهگاه دنیاست که هیچ گزندی به آن راه ندارد. تو سقف محکم خانه‌ای که بارانِ غم را پشت در نگه می‌دارد. بودنت، دلگرمی روزهای سرد و چراغ شب‌های تاریک ماست. روزت مبارک ای پناه بی‌منت.

می‌گویند بهشت زیر پای مادران است، اما من می‌گویم بهشت در دستان پدری است که نان حلال به خانه می‌آورد. پدرم، تو سایه گسترِ مهربانی هستی که بدون هیچ چشم‌داشتی، چتر حمایتت را بر سر ما گشوده‌ای. در هیاهوی این دنیای ناامن، آغوش تو امن‌ترین نقطه جغرافیایی جهان است. سایه‌ات مستدام و روزت مبارک.

پدر عزیزم، می‌خواهم بدانی که سکوتت را می‌فهمم. آنگاه که خسته از کار روزانه می‌آیی و لبخند می‌زنی تا خستگی‌ات را پنهان کنی، من بزرگی روحت را می‌ستایم. می‌دانم که چه آرزوهایی را قربانی کردی تا آرزوهای من محقق شود. می‌دانم که جوانی‌ات را قطره قطره پای نهال زندگی من ریختی. امروز می‌خواهم بگویم: می‌بینمت، می‌فهممت و عاشقانه دوستت دارم. روزت مبارک قهرمان خاموش من.

سلام پدر، ای صبورترین معلم زندگی. یادم هست که چگونه راه رفتن را به من آموختی در حالی که پاهای خودت از خستگی گزگز می‌کرد. یادم هست چگونه قلم در دستم گذاشتی در حالی که دستان خودت از کار زیاد پینه بسته بود. تو الفبای عشق و مردانگی را نه با کلام، بلکه با رفتارت به من آموختی. مدیون تمام لحظاتت هستم. روزت مبارک.

پدر، تندیس تمام‌نمای مردانگی است که در میدان زندگی، زرهی از صبر بر تن کرده. او قهرمانی است که مدال‌هایش دیده نمی‌شود، تشویق نمی‌شود، اما هر روز پیروزمندانه نان و عشق را به خانه می‌آورد. پدر، شعری است که ردیفش نجابت و قافیه‌اش سخاوت است. روز تمام پدران سرزمینم، که قهرمانان بی‌ادعای قصه‌های زندگی‌اند، مبارک باد.

پدر یعنی لبخندی که پشتش هزاران غم پنهان است تا آب در دل فرزند تکان نخورد. پدر یعنی نگاهی نگران اما امیدوار. پدر یعنی کسی که کفش‌هایش کهنه می‌شود تا لباس فرزندش نو باشد. این فداکاری مقدس، ستودنی است. روز پدر، روز تجلیل از این عشق مقدس و بی‌انتهاست. تبریک به تمام پدران عاشق.