در بسیاری از خانوادههای ایرانی، جایگاه پدرزن بسیار رفیع و همراه با رودربایستی و احترام خاص است. استفاده از ادبیات رسمی و فاخر در تبریک نوروز، نشاندهنده درک داماد از این جایگاه و تربیت خانوادگی اوست. واژگانی مثل «حضرتعالی»، «محضر مبارک» و «پدر ارجمند»، فاصله احترامآمیز را حفظ کرده و حس وقار و بزرگی را به پدرزن منتقل میکند.
پدرزن به عنوان بزرگ و ستون خانواده همسر، انتظار دارد که اقتدار و مدیریت او به رسمیت شناخته شود. پیامهای تبریک رسمی با عباراتی مثل «سایه عالی مستدام» و «بزرگخاندان»، این اقتدار را تایید میکنند و به او اطمینان میدهند که داماد، جایگاه او را محترم میشمارد.
در پیامهای رسمی، دعاها شکل فاخرتری به خود میگیرند. آرزوی «طول عمر با عزت»، «سلامتی وجود نازنین» و «مصون ماندن از گزند روزگار»، دعاهایی هستند که در شان یک بزرگتر بیان میشوند و نشاندهنده خیرخواهی و دلسوزی داماد هستند.
حتی در پیامهای رسمی نیز میتوان از زحمات و حمایتهای پدرزن تشکر کرد. این تشکر نه به صورت احساسی و صمیمی، بلکه با لحنی قدرشناسانه و متین بیان میشود. تشکر بابت «راهنماییها» و «حمایتها»، حس رضایت را در پدرزن ایجاد میکند.
این نوع پیامها برای دامادهای تازه وارد، ارسال در گروههای رسمی فامیلی، نوشتن روی کارت هدیه، یا برای پدرزنهایی که شخصیت جدی و رسمی دارند، بسیار مناسب است.
