شوخی با کباب سیزده‌بدر و باد زدن زغال توسط پدرها 1405

روز سیزده بدر، تنها روزی است که پدرها مسئولیت آشپزخانه را به عهده می‌گیرند و با یک بادبزن پلاستیکی ادعای سرآشپزی بین‌المللی دارند. روز پدران کباب‌پز مبارک.

بابای من یه جوری با جدیت زغال رو باد میزنه که انگار داره موتور بوئینگ رو روشن میکنه. خدا قوت دلاور.

سیزده بدر یعنی روزی که پدرها ثابت می‌کنند دود کباب فقط توی چشم بقیه میره و خودشون ضد دود هستن.

به سلامتی پدری که انقدر باد زد تا زغال سرخ بشه، ولی آخرش کبابا سوخت و گفت: اینجوری برشته خوشمزه‌تره!

تخصص پدرها در سیزده بدر: تبدیل کردن ۵ کیلو گوشت به ۲ کیلو زغال فشرده با طعم دود. روزت مبارک پدر جان.

صحنه تکراری سیزده بدر: پدر با عرق پیشانی در حال باد زدن، و بقیه در حال گفتن: برگردون اون طرفش سوخت!

روز جهانی مدیریت بحران زغال و ژست گرفتن با سیخ کباب توسط پدران سرزمینم مبارک.

بابام یه جوری سیخ‌ها رو می‌چرخونه انگار داره رمز گاوصندوق بانک مرکزی رو باز میکنه. حساسیت کار بالاست!

فقط یه پدر ایرانی میتونه با یه بادبزن شکسته و زغال نم‌دار، ناهار بیست نفر رو آماده کنه. البته ساعت ۵ عصر!

سیزده بدر روزی است که پدرها به همه ثابت می‌کنند آشپزی کار سختی نیست، فقط دودش زیاده.

رابطه پدرها با منقل و زغال، یه رابطه عاشقانه و مرموزه. هیچکس حق دخالت نداره.

قانون پایستگی زغال در سیزده بدر: زغال‌ها خاموش نمی‌شوند، فقط از حالتی به حالت دیگر (خاکستر) تبدیل می‌شوند تا کباب نسوزد (که می‌سوزد).

وضعیت هوا در سیزده بدر: صاف تا کمی ابری، همراه با دود غلیظ ناشی از باد زدن پدرها در سراسر کشور.

یه قانون نانوشته هست که میگه هر چی پدر محکم‌تر باد بزنه، کباب خوشمزه‌تر نمیشه، فقط دوده بیشتر میشه.

مدیریت استراتژیک توزیع حرارت روی منقل، هنری است که فقط نزد پدران است و بس.

امروز روزی است که بوی دود لباس پدرها، از بوی بهترین ادکلن‌های فرانسوی ماندگارتره.

زغال‌های سیزده بدر دو حالت دارن: یا روشن نمیشن، یا یهو گر میگیرن و کباب رو پودر میکنن. حد وسط ندارن.

بابام پای منقل جوری فیگور میگیره انگار داره اورانیوم غنی میکنه. خب یه جوجه‌ست دیگه پدر من!

هنر پدرها اینه که با کمترین زغال، بیشترین دود رو تولید کنن تا همه بفهمن ما کباب داریم.

راز خوشمزگی کباب سیزده بدر، همون خاکسترهای زغالیه که پدر با باد زدن می‌شونه رو گوشت.

مامانم از صبح ده مدل سالاد و برنج درست کرده، ولی آخرش همه از کباب سوخته بابام تعریف میکنن. این انصافه؟

سیزده بدر روزی است که اقتدار پدر در گروی خوب دراومدن جوجه‌هاست. استرسش از کنکور بیشتره.

کل سال باباها میگن غذا حاضری بخوریم، ولی سیزده بدر یهو میشن گوردون رمزی و دستور پخت میدن.

تقسیم کار در سیزده بدر: بابا باد میزنه، مامان سفره میندازه، بچه‌ها هم منتظرن ته دیگ کباب برسه.

بابام معتقده کباب باید آبدار باشه، ولی تعریفش از آبدار اینه که وسطش یخ زده باشه و روش سیاه!

تنها جایی که نصیحت‌های پدرها خریدار نداره، پای منقل کباب سیزده بدره وقتی همه گشنشونه.

به نظرم باید روز سیزده بدر رو به نام (روز ملی بادبزن دستی) ثبت کنن به افتخار پدرها.

اوج همکاری من با بابام تو سیزده بدر: (پاشو اون نمکدون رو بده من). خسته نباشم واقعا.

وقتی بابام میگه (کباب حاضره)، یعنی نون‌ها رو آماده کنید که زغال‌های گوشتی دارن میان.

سیزده بدر فرصتیه تا پدرها نشون بدن اگه بخوان آشپزی کنن، آشپزخونه رو به آتیش می‌کشن، پس همون بهتر که نکنن!

سلطان دود و منقل، پدرم روزت مبارک.

کباب سوخته دستپخت پدر، خوشمزه‌ترین غذای دنیاست.

خدا قوت به بازوی پدران بادبزن به دست.

سیزده بدر و کباب‌های معروف بابا.

دود کباب پدر، عطر سیزده بدره.

پدر جان، منقل و زغال منتظر هنرنمایی توست.

روز کباب‌پزان غیور خانگی مبارک.

باد بزن پدر، باد بزن که ناهار دیر شد.

فرمانده عملیات کباب، پدر عزیزم.

سیزده بدر بدون کبابِ دستپخت بابا مزه نمیده.