لقب «غریب مدینه» برای امام حسن مجتبی (ع) بار معنایی و عاطفی سنگینی دارد. در طراحی پروفایل و آثار گرافیکی، این مفهوم با نمادهایی همچون «بقیع تاریک»، «مزار خاکی»، «تیرباران تابوت» و «خیانت در خانه» به تصویر کشیده میشود. هدف از این تصاویر، انتقال حس مظلومیت امامی است که در زادگاه خود و حتی پس از شهادتش، از کمترین حقوق (مانند دفن در کنار جدش یا داشتن سایبان بر مزار) محروم ماند.
رنگ سبز در فرهنگ شیعه نماد اهل بیت و بهویژه امام حسن (ع) است. اما در ایام شهادت ایشان، این سبز با رنگ سرخ (خون) یا سیاه (عزا) ترکیب میشود. نماد «تیر» یکی از کلیدیترین المانهاست که اشاره به جنایت امویان در تشییع جنازه حضرت دارد. همچنین «تشت» نماد مسمومیت و پارههای جگر ایشان است. استفاده هنرمندانه از این نمادها در پروفایل، روضهای مصور را روایت میکند.
یکی از مضامین پرتکرار در پروفایلهای امام حسنی، حسرت ساخت حرم است. تصاویری که طرحهای خیالی از حرم آینده بقیع را نشان میدهند یا مقایسهای بین حرم امام رضا (ع) و خاک بقیع میکنند، احساسات مخاطب را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند. جملاتی مثل «آخر حسنستان بشود این عربستان» یا «بقیع را میسازیم» نشاندهنده امید و آرمان شیعیان است.
امام حسن (ع) به «کریم» معروف هستند. در طراحی پروفایل، استفاده از خطوط نستعلیق و ثلث زیبا برای نوشتن نام «حسن» یا القاب ایشان، جلوهای از این کرامت و زیبایی را نشان میدهد. زیبایی بصری خط، تضاد معناداری با زشتی اعمال دشمنان ایشان ایجاد میکند و بر حقانیت و زیبایی باطن امام تأکید دارد.
تغییر پروفایل به تصاویر «غریب مدینه» در روز ۲۸ صفر، یک حرکت رسانهای هماهنگ برای شکستن بایکوت تاریخی علیه امام حسن (ع) است. این تصاویر در شبکههای اجتماعی سوال ایجاد میکنند که «چرا بدن نوه پیامبر تیرباران شد؟» و «چرا قبر او ویران است؟» و این آغازگر آگاهیبخشی درباره تاریخ اسلام است.
