دلنوشته دخترانه برای پدر مهربان ایران حاج قاسم 1405

بابا قاسم سلام. دخترت دلتنگ است. دلم برای آن نگاهی تنگ شده که وقتی به فرزندان شهدا می‌کردی، انگار تمامِ یتیمی‌شان را فراموش می‌کردند.

می‌گویند تو سردار بودی، اما برای من تو پدر بودی. پدری که تمام دختران ایران در سایه چادر نمازش احساس امنیت می‌کردند. روزت مبارک بابای آسمانی.

حاج قاسم، وقتی عکس تو را بغل می‌کنم، بوی امنیت می‌شنوم. تو رفتی و ما دوباره یتیم شدیم. کاش بودی و دستی بر سر این دخترانِ دلتنگ می‌کشیدی.

بابای مهربانِ ایران، دخترت قول می‌دهد چادرش را که ارثیه زهرا (س) و وصیت توست، محکم نگه دارد. تو هم قول بده که هوایمان را داشته باشی.

دلتنگی یعنی دیدن لبخند تو در قاب عکس و نبودنِ دست‌های گرمت. بابا قاسم، دخترانت بی‌قرارند. یک‌بار دیگر به خوابمان بیا.

می‌دانی سردار؟ بعد از تو، واژه «امنیت» هم بوی دلتنگی می‌دهد. تو پدرِ تمام دخترانی بودی که از جنگ می‌ترسیدند. حالا تو نیستی و ما بزرگ شده‌ایم در مکتب تو.

حاج قاسم جان، نامه دخترت را از بهشت بخوان. اینجا همه دلتنگ‌اند. دختران ایران سوگند خورده‌اند که زینب‌وار، پیام‌آور خون تو باشند.

بابا جون، یادته گفتی: «آن دختر کم‌حجاب هم دختر من است»؟ این جمله‌ات دلم را لرزاند. چقدر دلت دریا بود. حالا ما همه دختران توایم.

سردار دل‌ها، تو رفتی تا دختران این سرزمین آسوده بخوابند. حالا ما بیداریم و پاسدار خون تو. دوستت داریم پدرِ قهرمان.

امشب دوباره به عکست خیره شدم و اشک ریختم. نه از سرِ ضعف، که از سرِ دلتنگی برای پدری که کوه بود. روحت شاد تکیه‌گاه ایران.

بابا قاسم، قول میدم درس بخونم، قوی باشم و راهت رو ادامه بدم.

به چادرم قسم که پرچم تو رو زمین نمی‌ذارم پدر.

قول میدم مثل دخترای شهدا، صبور و محکم باشم.

سردار، قول میدم زینبِ زمانه باشم برای حسینِ زمان.

بابای خوبم، قول میدم ایران رو همونجوری که تو دوست داشتی بسازیم.

دخترِ حاج قاسمم.

بابایِ مهربونِ ایران.

دلتنگتم بابا قاسم.

امنیت یعنی پدرم قاسم سلیمانی.

سردار، پدرِ همه ما بود.

یتیم شدیم بابا...

دخترانت راهت را ادامه می‌دهند.

لبخندت آرامشِ من بود.

پدرم رفت، ولی راهش هست.

من یک سلیمانی‌ام.