روضههای خانگی یکی از ارکان حفظ شعائر شیعی در طول تاریخ بوده است. این مجالس کوچک اما باصفا، خانه را به نور اهل بیت (ع) روشن میکند و رزق و روزی معنوی و مادی خانواده را افزایش میدهد. در ایام فاطمیه دوم که اوج عزاداریهاست، تبدیل خانه به حسینیه، کمترین کاری است که برای تسلای دل امام زمان (عج) میتوان انجام داد.
کودکانی که در فضای روضه خانگی رشد میکنند و سیاهپوش شدن در و دیوار خانه را میبینند، ناخودآگاه با محبت اهل بیت (ع) انس میگیرند. مشارکت دادن آنها در پذیرایی و انتظامات مجلس، حس مسئولیتپذیری دینی را در آنها تقویت میکند و هویت شیعی آنها را شکل میدهد.
یکی از آسیبهای مجالس امروزی، تجملات است. تأکید بزرگان دین بر برگزاری روضههای ساده و بیآلایش است. یک چای و قند متبرک در روضه خانگی، ارزشی بالاتر از سفرههای رنگین دارد. هدف اصلی، ذکر مصیبت و جاری شدن اشک است، نه پذیرایی مفصل.
قرائت حدیث شریف کساء در روضههای خانگی ایام فاطمیه بسیار توصیه شده است. این حدیث که محوریت آن حضرت زهرا (س) است، طبق وعده الهی باعث نزول رحمت، آمرزش گناهان و برآورده شدن حاجات جمع حاضر میشود.
سوم جمادیالثانی بنابر روایت ۹۵ روز، روز شهادت قطعیتر حضرت زهرا (س) نزد اکثر علماست. برگزاری روضه در این ایام (معروف به فاطمیه دوم) شور و حال خاصی دارد و شیعیان با سوز بیشتری به عزاداری میپردازند.
