اهمیت تاریخی ورود حضرت معصومه به قم در گسترش تشیع 1405

ورود حضرت معصومه (س) به قم در سال ۲۰۱ هجری، نقطه عطفی در تاریخ تشیع بود که قم را از یک شهر شیعه نشین معمولی به «پایتخت جهان تشیع» تبدیل کرد.

با دفن پیکر مطهر ایشان در قم، این شهر به قطب معنوی تبدیل شد و سادات و علویان بسیاری برای مجاورت با ایشان به قم مهاجرت کردند.

حضور حضرت معصومه (س) باعث شد تا محدثان و راویان حدیث (مانند خاندان اشعری) با انگیزه بیشتری در قم فعالیت کنند و مکتب حدیثی قم را پایه ریزی نمایند.

اگر هجرت حضرت معصومه (س) نبود، شاید حوزه علمیه قم با این عظمت شکل نمی گرفت و انقلاب اسلامی ایران (که مولود این حوزه است) رخ نمی داد.

این سفر تاریخی، جغرافیای مذهب در ایران را تغییر داد و محوریت ایران در جهان اسلام را تثبیت کرد.

بنیان گذاری حوزه علمیه توسط آیت الله حائری یزدی در جوار حرم ایشان، امتداد همان برکت تاریخی ورود حضرت در قرن سوم بود.

تبدیل شدن قم به حرم اهل بیت، باعث شد تا در طول تاریخ، این شهر از گزند بسیاری از انحرافات فکری مصون بماند.

ورود ایشان، پیوند عمیقی بین ایرانیان و اهل بیت ایجاد کرد که تا امروز ناگسستنی باقی مانده است.

تاریخ گواهی میدهد که نور علم از قم به مشرق و مغرب عالم تابیده است و این همه از برکت آن بانوی مهاجر است.

این هجرت، مصداق بارز «مهاجرت فی سبیل الله» بود که ثمرات آن تا قیامت باقی است.

هجرت حضرت معصومه (س) یک حرکت سیاسی-الهی در راستای حمایت از ولایتعهدی (اجباری) امام رضا (ع) و افشای چهره منافقانه مأمون بود.

ایشان با سفر خود، پیام مظلومیت اهل بیت را شهر به شهر ابلاغ کردند و قم را به عنوان پایگاه استراتژیک شیعه انتخاب نمودند.

انتخاب قم تصادفی نبود؛ بلکه ایشان با علم به سابقه تشیع در قم، این شهر را برای رحلت و دفن خود برگزیدند تا آینده تشیع بیمه شود.

نقش بانوان در تاریخ اسلام اغلب نادیده گرفته میشود، اما حضرت معصومه (س) نشان دادند که یک زن میتواند محور تحولات عظیم تمدنی باشد.

تمرکز علما در قم، باعث شد تا میراث روایی شیعه (کتب اربعه و...) در این شهر حفظ، تدوین و منتشر شود.

گسترش تشیع در ایران، مدیون دو هجرت است: هجرت امام رضا (ع) به طوس و هجرت حضرت معصومه (س) به قم.

قم به برکت ایشان، به «حجت» بر سایر بلاد تبدیل شد و در روایات آخرالزمان، نقشی کلیدی دارد.

امنیت و استقلال فکری قم در طول تاریخ، مرهون قداستی است که با ورود حضرت معصومه (س) پیدا کرد.

این ورود، باعث شد تا قم در دوران غیبت، پناهگاه شیعیان و مرکز انتظار و زمینه سازی ظهور باشد.

تاثیر فرهنگی این حضور، در معماری، هنر، و سبک زندگی مردم قم و ایران کاملاً مشهود است.

دانش آموزان عزیز، هجرت حضرت معصومه (س) باعث شد ایران مرکز دوستی با اهل بیت شود.

آیا میدانید که بزرگترین حوزه علمیه جهان به خاطر وجود حرم حضرت معصومه (س) در قم شکل گرفته است؟

حضرت معصومه (س) مانند عمه شان حضرت زینب (س)، با سفر و سخنرانی، پیام رهبر زمان خود را به مردم رساندند.

ورود ایشان به قم، باعث شد دانشمندان زیادی به این شهر بیایند و کتاب های مهم دینی را بنویسند.

ما ایرانی ها افتخار میکنیم که میزبان دختر امام هفتم هستیم و کشورمان با نور ایشان روشن شده است.

اهمیت قم فقط به سوهان نیست! بلکه به علم و معنویتی است که سرچشمه اش حضرت معصومه (س) است.

تاریخ نشان میدهد هر جا اولیای خدا پا میگذارند، آنجا آباد و پربرکت میشود، مثل قم.

مطالعه تاریخ ورود حضرت معصومه، به ما یاد میدهد که برای دفاع از حق، باید سختی سفر را تحمل کرد.

ایشان الگوی دختران مسلمان در علم، عفاف و ولایتمداری و فعالیت اجتماعی هستند.

اگر حضرت معصومه به قم نمی آمدند، شاید بسیاری از ما امروز با مکتب اهل بیت آشنا نبودیم.

خداوند اراده کرد که قم، حرم اهل بیت باشد و حضرت معصومه (س) وسیله تحقق این اراده الهی بود.

این هجرت، دنباله هجرت پیامبر (ص) برای حفظ دین بود.

برکات معنوی این ورود، قابل شمارش نیست؛ از تربیت هزاران مجتهد تا شفای میلیون ها بیمار.

قم، کوفه ای بود که وفا کرد. و پاداش این وفا، میزبانی ابدی از کریمه اهل بیت شد.

نور ولایت با ورود ایشان در قلب ایران زمین تثبیت شد.

خداوند به واسطه این بانو، قم را از بلاها حفظ کرده و میکند.

این ورود، مقدمه سازی برای ظهور است؛ چرا که علم از قم به جهان صادر میشود.

زیارت حضرت معصومه، کلاس درس امام شناسی و ولایت پذیری است.

هر گنبد و گلدسته ای در قم، شهادت میدهد به عظمت دختری که به تنهایی یک امت بود.

شکرانه این نعمت بزرگ، پاسداری از حریم ولایت و عفاف است.