متن ادای احترام به نیاکان و گذشتگان در جشن فروردینگان 1405

ما شاخه‌های درختی هستیم که ریشه‌هایش در عمق تاریخ این سرزمین و در سینه نیاکانمان نهفته است. فروردینگان، روز بوسه بر این ریشه‌هاست.

درود بر روان‌های پاکی که از سپیده‌دم تاریخ تا امروز، پاسدار هویت، فرهنگ و خاک ایران‌زمین بوده‌اند.

فروردینگان، روز تجدید میثاق با فروهر کوروش، داریوش، کاوه و آرش است. یادِ دلاورانِ این خاک، چراغ راه آینده ماست.

هر وجب از خاک این سرزمین، آمیخته با جان‌فشانی نیاکانی است که برای سربلندی ما زیستند. ادای احترام به آنان، وظیفه هر ایرانی است.

تاریخ گواهی می‌دهد که مردمان این دیار، همواره مرگ را با نام نیک مغلوب کرده‌اند. درود بر نیاکان نیک‌نام ما.

امروز به احترام تمام پدران و مادرانی که در طول قرن‌ها، بذر عشق و راستی را در این سرزمین کاشتند، تمام‌قد می‌ایستیم.

جشن فروردینگان، پژواک صدای تاریخ است که می‌گوید: ای فرزندان ایران، اصالت خود را فراموش نکنید.

ما میراث‌دار رنج‌ها و گنج‌های گذشتگانیم. باشد که امانت‌داران شایسته‌ای برای آیندگان باشیم. فروردینگان خجسته.

یاد می‌کنیم از دانشمندان، شاعران و هنرمندانی که نام ایران را در جهان پرآوازه کردند. روحشان شاد و یادشان جاوید.

از تخت جمشید تا طاق بستان، هر خشت گواهی می‌دهد بر همت نیاکانی که عاشقانه ساختند. روزشان مبارک.

انسان بدون گذشته، همچون درختی بی ریشه در برابر باد است. نیاکان ما، لنگرگاه هویت ما در طوفان‌های زمانه‌اند.

مرگ پایان کبوتر نیست. نیاکان ما در فرهنگ، زبان و باورهای ما زنده‌اند و نفس می‌کشند.

ادای احترام به گذشتگان، پرستش خاک نیست؛ ستایش ارزش‌هایی است که آن‌ها برایمان به یادگار گذاشتند.

ما بر شانه‌های غول‌هایی ایستاده‌ایم که پیش از ما زیسته‌اند. فروردینگان فرصتی است برای دیدن افق‌های دوری که آن‌ها به ما نشان دادند.

گذشتگان نمرده‌اند، آن‌ها به کتابخانه بزرگ تاریخ پیوسته‌اند. امروز این کتاب را با احترام ورق می‌زنیم.

هر کار نیکی که امروز انجام دهیم، لبخندی است بر چهره نیاکانمان در جهان مینوی.

زنجیره حیات قطع نمی‌شود؛ ما ادامه رویاهای اجدادمان هستیم. باشد که رویاهای زیبایی برایشان بسازیم.

خاک سرد است، اما یاد نیکان گرمابخش دل‌هاست. در فروردینگان، گرمای تاریخ را حس می‌کنیم.

احترام به نیاکان، یعنی احترام به خودمان، زیرا ما عصاره وجود آن‌ها هستیم.

آنها کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم تا آیندگان بخورند. این قانون زیبای طبیعت است که امروز پاس می‌داریم.

ریشه در خاک، سر در افلاک؛ این است رمز ماندگاری ایران. فروردینگان مبارک.

به یاد آنهایی که بودند تا ما باشیم.

گذشته، چراغ راه آینده. یاد نیاکان گرامی.

هویت ما، هدیه نیاکان ماست. آن را پاس بداریم.

فروردینگان؛ روز آشتی با تاریخ و ریشه‌ها.

درود بر همه آنان که نامشان نیکی بود و یادشان برکت.

ما امتداد نیاکانمان هستیم. روزشان مبارک.

خاک ایران، سرمه چشم ما و آرامگاه نیاکان ماست.

احترام به گذشته، ساختن آینده است.

یاد باد آنکه ز ما یاد آموخت. جشن فروردینگان خجسته.

خدایا، به حرمت روح پاک نیاکان خداپرست ما، این سرزمین را از گزند بلایا حفظ فرما.

درود خداوند بر ارواح پاکی که یکتاپرستی و اخلاق را در این سرزمین جاری کردند.

پروردگارا، گذشتگان ما را که در راه حق و حقیقت گام برداشتند، با اولیاء خود محشور گردان.

یاد می‌کنیم از تمام کسانی که با نان حلال و اشک محبت اهل بیت، ما را پرورش دادند.

الهی، ثوابی از اعمال نیک ما را به روح نیاکانمان برسان و آنان را از ما راضی گردان.

در این روز معنوی، برای تمام درگذشتگان مومن و پارسا طلب مغفرت و علو درجات داریم.

خداوندا، ما را ادامه دهنده راه راستین پدران و مادران پاکدامنمان قرار ده.

آرامش ابدی نصیب کسانی باد که بندگی خدا را به ما آموختند.

به یاد صلحا، شهدا و صدیقین که فخر تاریخ ما هستند.

خدایا، پیوند ما را با اصالت‌های معنوی و دینی گذشتگانمان قطع مفرما.