همسران جانبازان، پرستارانی هستند که بدون هیچ چشمداشتی، سالهای جوانی خود را وقف مراقبت از یادگاران دفاع مقدس کردهاند. این شیرزنان با الگوگیری از حضرت زینب (س)، در خانههای خود آسایشگاههایی از عشق و ایثار بنا کردهاند و بار سنگین مشکلات جسمی و روحی جانبازان را به دوش میکشند. روز پرستار بهترین فرصت برای یادآوری این مجاهدتهای خاموش است.
زندگی با یک جانباز، به ویژه جانبازان اعصاب و روان یا شیمیایی، نیازمند صبری عظیم و روحیهای دریایی است. همسران این عزیزان، تجسم عینی صبر زینبی در عصر حاضر هستند. آنها نه تنها پرستار جسم، بلکه آرامشبخش روح زخمخورده همسرانشان هستند و در برابر ناملایمات چون کوه ایستادهاند.
پرستاری در بیمارستان شیفت و ساعت مشخصی دارد، اما پرستاری از جانباز در خانه، کاری شبانهروزی و مادامالعمر است. همسران جانبازان بدون مرخصی و بازنشستگی، لحظه به لحظه زندگی خود را با نیازهای درمانی و مراقبتی همسرشان تنظیم میکنند و این اوج فداکاری است.
اگر امروز جانبازان عزیز ما با روحیه بالا در جامعه حضور دارند، مدیون حمایتهای بیدریغ همسرانشان هستند. این بانوان با ایجاد محیطی گرم و پرمهر، اجازه ندادند که درد و رنج ناشی از جنگ، قهرمانان ما را منزوی کند. تقدیر از آنان، تقدیر از فرهنگ مقاومت است.
جامعه و مسئولین باید نگاهی ویژه به سلامت جسمی و روانی همسران جانبازان داشته باشند. این پرستاران بینشان، خود نیز در گذر زمان دچار فرسودگی میشوند و نیازمند حمایت، تجلیل و خدمات رفاهی هستند تا بتوانند با توانی مضاعف به رسالت زینبی خود ادامه دهند.
