حضور کودکان و نوزادان در پیادهروی اربعین، صحنههایی بینظیر از عشق و ارادت خانوادگی به ساحت مقدس اباعبدالله الحسین (ع) را خلق میکند. این کودکان، اگرچه خردسالند، اما با حضور خود پیام بزرگی را مخابره میکنند: عشق به حسین (ع) سن و سال نمیشناسد. تصاویر کودکانی که با پاهای کوچک خود گام برمیدارند یا در کالسکهها با پرچمهای سبز و سرخ به خواب رفتهاند، یادآور کاروان اهل بیت و کودکان کربلاست.
یکی از زیباترین جلوههای اربعین، خدمترسانی کودکان عراقی و ایرانی به زائران است. کودکانی که با تمام توان سینیهای خرما، لیوانهای آب یا دستمال کاغذی را به دست گرفته و با التماس از زائران میخواهند تا نذرشان را قبول کنند. این صحنهها درس تواضع، بخشندگی و خدمت به خلق را به صورت عملی به نسل جدید میآموزد و فرهنگ عاشورا را در رگ و خون آنها جاری میکند.
آوردن کودکان به این سفر سخت اما شیرین، سرمایهگذاری برای آینده تشیع است. کودکانی که در فضای معنوی اربعین تنفس میکنند، با مفاهیم ایثار، شهادت، وحدت و ولایتپذیری آشنا میشوند. اینها همان نسلی هستند که باید پرچم اسلام را در آینده به دوش بکشند و زمینهساز ظهور حضرت حجت (عج) باشند. والدین با این کار، فرزندان خود را بیمه امام حسین (ع) میکنند.
سفر با کودک سختیهای خاص خود را دارد؛ از بهانهگیریهای خستگی گرفته تا نیاز به مراقبتهای بهداشتی ویژه. اما شیرینی مشاهده اولین تجربههای معنوی فرزند، تمام سختیها را هموار میکند. لبخند زائران دیگر به کودکان، دعای خیر سالمندان برای آنها و حس امنیت در آغوش دریای جمعیت حسینی، خاطراتی است که هرگز از ذهن والدین و کودکان پاک نخواهد شد.
حضور گسترده خانوادهها به همراه فرزندانشان، خط بطلانی بر تبلیغات منفی رسانههای غربی است که تلاش میکنند این مراسم را خشن یا ناامن جلوه دهند. این حضور نشاندهنده امنیت، آرامش و ماهیت خانوادگی و صلحآمیز بزرگترین تجمع بشری جهان است.
