سالروز شهادت شهدای هویزه و روز شهدای دانشجو 1405

شانزدهم دی ماه، سالروز حماسه خونین هویزه و شهادت مظلومانه دانشجویان پیرو خط امام گرامی باد.

روز شهدای دانشجو، روز تجلی پیوند علم و جهاد در کربلای هویزه است.

یاد و خاطره شهید علم‌الهدی و یارانش که با دست خالی در برابر تانک‌ها ایستادند، جاودانه باد.

هویزه، قربانگاه اسماعیل‌های زمان است که دانشگاه را به جبهه کشاندند.

شهادت دانشجویان در هویزه، به دانشگاه شأن و منزلتی الهی بخشید. روز شهدای دانشجو تسلیت باد.

خون پاک شهید علم‌الهدی و همرزمانش، سند حقانیت و مظلومیت ملت ایران در دفاع مقدس است.

سلام بر هویزه، سلام بر تانک‌های به گل نشسته، و سلام بر پیکرهای پاره‌پاره دانشجویان خط امام.

۱۶ دی، روزی است که قلم‌ها بر زمین گذاشته شد و اسلحه‌ها بر دوش گرفته شد. یادشان گرامی.

حماسه هویزه ثابت کرد که دانشجو مؤذن جامعه است و اگر خواب بماند، نماز امت قضا می‌شود.

گرامیداشت یاد شهدای دانشجو، گرامیداشت بصیرت و ولایتمداری قشر فرهیخته کشور است.

سید حسین علم‌الهدی، فرمانده جوان و قرآنی هویزه، الگوی دانشجوی تراز انقلاب اسلامی است.

او که نهج‌البلاغه و قرآن مونس همیشگی‌اش بود، در عمل نیز مفسر آیات جهاد شد.

علم‌الهدی در هویزه، عاشورایی دیگر به پا کرد و حسینی‌وار به شهادت رسید.

پیکر پاک سید حسین، ماه‌ها در بیابان هویزه زیر شنی تانک‌ها ماند تا گمنامی‌اش کامل شود.

شهید علم‌الهدی نشان داد که می‌توان در اوج جوانی و شور علمی، عارفانه زیست و عاشقانه پرکشید.

او پیش از جنگ، با کفر فکری مبارزه می‌کرد و در جنگ، با کفر نظامی. الگویی برای دانشجویان امروز.

یافتن قرآن جیبی سید حسین در کنار پیکر استخوان شده‌اش، زیباترین روایت هویزه بود.

علم‌الهدی فرمانده قلب‌ها بود؛ دانشجویی که کلاس درسش را به خط مقدم برد.

یاد آن فرمانده جوان که با آرپی‌جی به شکار تانک‌ها می‌رفت، همواره در دل‌ها زنده است.

سید حسین، نماد غیرت دینی و ملی دانشجویان ایران است.

روز شهدای دانشجو، یادآور رسالت سنگین جنبش دانشجویی در پاسداری از انقلاب است.

دانشجوی شهید، یعنی کسی که مدرک شهادتش را از دانشگاه کربلا گرفت.

امروز قلم دانشجو، سلاح اوست. راه شهدای هویزه در سنگر علم و فناوری ادامه دارد.

پیام هویزه به دانشجویان امروز: بصیرت، استقامت و پیروی از ولایت فقیه.

دانشگاه مبدأ همه تحولات است؛ شهدای هویزه این تحول را با خون خود امضا کردند.

ما میراث‌دار خون‌هایی هستیم که در هویزه بر زمین ریخت. غفلت خیانت است.

جنبش دانشجویی مسلمان، ریشه در خاک خونین هویزه دارد.

از ۱۶ آذر تا ۱۶ دی؛ دانشجو همیشه پیشگام مبارزه با استکبار بوده است.

شهدای دانشجو ثابت کردند که نخبه بودن به معنای عافیت‌طلبی نیست، بلکه مسئولیت‌پذیری است.

تعهد و تخصص، دو بالی بود که شهدای هویزه را به آسمان رساند.

هویزه! تو شاهد باش که یاران خمینی چگونه در محاصره تانک‌ها، سرود ایستادگی خواندند.

هنوز صدای قرآن خواندن علم‌الهدی در دشت هویزه می‌پیچد. گوش کن...

آن روز دشت هویزه گلگون شد تا دانشگاه رنگ و بوی خدا بگیرد.

آن‌ها رفتند تا ما بمانیم و راهشان را در لابه‌لای کتاب‌ها و آزمایشگاه‌ها گم نکنیم.

زیر شنی تانک‌ها له شدند تا عزت ایران له نشود. چه معامله پرسودی!

گرد و غبار هویزه، توتیای چشم دانشجویان بیدار است.

شهادت، پایان‌نامه دانشجویان هویزه بود که با نمره عالی قبول شدند.

لاله‌های هویزه، از خون پاک‌ترین فرزندان دانشگاه روییدند.

این خاک بوی غیرت می‌دهد، بوی جوانی، بوی دانش، بوی شهادت.

سلام بر بدن‌هایی که در هویزه گم شدند اما در آسمان‌ها پیدا شدند.