درونگرایی (Introversion) یک ویژگی شخصیتی است، نه یک اختلال. برخلاف تصور عموم، درونگراها لزوماً خجالتی یا افسرده نیستند. آنها صرفاً انرژی خود را از تنهایی و خلوت میگیرند و تعاملات اجتماعی طولانیمدت انرژی آنها را تخلیه میکند. روز جهانی درونگراها (۲ ژانویه) فرصتی است تا این تفاوتهای شخصیتی را بشناسیم و به نیازهای آنها برای داشتن فضای شخصی احترام بگذاریم.
انتخاب روز ۲ ژانویه برای این مناسبت بسیار هوشمندانه است. پس از جشنهای شلوغ کریسمس و سال نو میلادی، درونگراها بیش از هر زمانی به استراحت و «ریکاوری» نیاز دارند. این روز به آنها اجازه میدهد تا بدون عذاب وجدان، نفسی تازه کنند و به غار تنهایی خود پناه ببرند.
درونگراها اگرچه در دنیای واقعی ساکتاند، اما در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی بسیار فعال و خلاق هستند. ساختن و به اشتراکگذاری «میم» (Meme) و متنهای طنز درباره نفرت از تماس تلفنی، لغو شدن قرارها و عشق به خانه ماندن، راهی برای بیان احساسات و پیدا کردن همفکران است. این طنزها به آنها میگوید: «تو تنها نیستی، ما هم همین حس را داریم».
درونگراها شنوندگان عالی، متفکران عمیق و دوستان وفاداری هستند. آنها معمولاً قبل از حرف زدن فکر میکنند و در کارهایی که نیاز به تمرکز و تحلیل دارد، میدرخشند. شوخی با ویژگیهای آنها نباید باعث نادیده گرفتن توانمندیهایشان شود. بسیاری از نویسندگان، هنرمندان و دانشمندان بزرگ تاریخ، درونگرا بودهاند.
اگر دوستی درونگرا دارید: ۱. قبل از تماس گرفتن پیام دهید. ۲. آنها را در جمعهای شلوغ تحت فشار نگذارید. ۳. وقتی ساکت هستند فکر نکنید ناراحتند. ۴. به نیازشان برای تنها بودن احترام بگذارید. ۵. بدانید که اگر شما را به خلوت خود راه دادهاند، یعنی برایشان بسیار ارزشمندید.
