تبریک رستگاری علی (ع) و تسلیت تنهایی بشریت 1404

تبریک به آسمان که میزبان خورشید شد و تسلیت به زمین که در تاریکی مطلق فرو رفت. شهادت مولا علی (ع) تسلیت باد.

رستگاری حیدر کرار و پایان رنج‌هایش مبارک، اما وای بر تنهایی و بی‌پناهی ما یتیمان. بیست و یکم رمضان تسلیت.

امشب علی (ع) آسوده شد؛ تبریک به روح بلندش. اما بشریت پدر خود را از دست داد؛ تسلیت به تاریخ.

فزت و رب الکعبه یعنی پرواز عقاب تیزپرواز به آشیانه امن الهی. پروازش مبارک و قفس دنیا بر ما تسلیت.

خداحافظ ای کوفه، سلام ای بهشت. راحت شدن علی (ع) از شر اشرار تبریک، و محرومیت ما از وجودش تسلیت باد.

امشب دو حس متضاد در دل داریم؛ شادی برای وصال عاشق به معشوق و غم برای فراق مراد از مرید. یا علی مددی.

رستگاری‌اش مبارک باد که لایق بهترین‌ها بود، اما سوگواریم برای دنیایی که دیگر علی ندارد.

علی (ع) به آرزوی دیرینه‌اش رسید و ما به درد بی درمان یتیمی مبتلا شدیم. این پارادوکس غم‌انگیز تسلیت باد.

تبریک به ملائکه که به استقبال امیرالمؤمنین آمدند و تسلیت به محراب که از خون پاکش رنگین شد.

پایان سی سال استخوان در گلو مبارک ای مولا، اما آغاز غربت شیعه تسلیت باد.

مولا جان، تو رفتی و راحت شدی، اما بگو با دل‌های شکسته و دنیای پر از ظلم چه کنیم؟

تنهایی بشریت از امشب آغاز شد. دیگر چه کسی نیمه شب نان و خرما بر دوش برای یتیمان خواهد برد؟

زمین تاب تحمل سنگینی غم فقدان تو را ندارد. ای پناه بی‌پناهان، ما را در این قحطی عدالت تنها مگذار.

رستگاری تو عین عدالت بود، اما تنهایی ما عین بی‌رحمی روزگار است. یا علی، نگاهی به ما کن.

چه غریبانه رفتی و چه مظلومانه ما را تنها گذاشتی. ای پدر خاک، فرزندانت را دریاب.

بشریت هنوز نمی‌داند چه گوهری را از دست داده است. قرن‌ها باید بگذرد تا عمق این تنهایی درک شود.

تو به وصال حبیب رسیدی، خوشا به حالت. اما ما ماندیم و دنیایی که بوی نفاق می‌دهد.

ای یگانه دوران، بعد از تو چاه‌های کوفه همدمی ندارند و یتیمان پدری. تنهایی‌مان را با یاد تو پر می‌کنیم.

رستگاری سهم تو بود ای مرد خدا، و حسرت و اندوه سهم ما جاماندگان از قافله نور.

دیگر صدای مناجاتت در نخلستان نمی‌پیچد و این سکوت، بلندترین فریاد تنهایی بشر است.

بالاخره انتظار به سر رسید و امیرالمؤمنین (ع) جام شهادت را سر کشید. شیرینی این وصال گوارای وجود نازنینش باد.

قفس تن شکست و همای رحمت به اوج افلاک پر کشید. این آزادی و رهایی بر روح بزرگش مبارک باد.

رستگاری علی (ع) در محراب خون، زیباترین تصویر از پایان رنج‌های یک ابرمرد است.

خداوند علی (ع) را برای خود میخواست. رستگاری او بازگشت به آغوش پرمهر پروردگار بود.

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی، آن دم که فرق عدالت شکافت و علی (ع) به ابدیت پیوست.

رستگاری یعنی شنیدن ندای ارجعی الی ربک در حالی که محاسنت به خون سرت خضاب شده است.

برای علی (ع) که دنیا برایش زندان بود، شهادت حکم آزادی را داشت. این آزادی مقدس مبارک باد.

تبریک به علی (ع) که از نامردمی‌ها رها شد و به جمع یاران شهیدش پیوست.

رستگاری مولا، پاداش یک عمر جهاد، صبر و سکوت پرهیاهو بود. نوش جانت ای ساقی کوثر.

او رستگار شد، چون دنیا کوچکتر از روح وسیع او بود. آسمان‌ها جایگاه حقیقی اوست.

بشریت یتیم شد. این کوتاه‌ترین و تلخ‌ترین خبر تاریخ است.

بدون علی (ع)، عدالت یتیم است، شجاعت غریب است و انسانیت تنهاست.

تنهایی بشر یعنی قرن‌ها بگذرد و دیگر کسی مانند علی (ع) بر روی زمین قدم نگذارد.

ما در این دنیای هزار رنگ، بی تو تنهاترینیم یا امیرالمؤمنین.

تسلیت به انسانیت که بزرگترین حامی و معلم خود را از دست داد و در گرداب جهل تنها ماند.

تنهایی بشر از آنجایی شروع شد که فرق بهترین خلق خدا را شکافتند و او را از ما گرفتند.

دنیا بدون علی (ع) جای ترسناکی است. پناه می‌بریم به خدا از این تنهایی عمیق.

علی (ع) رفت و رازهای مگو را با خود برد. و ما ماندیم با حسرت‌هایی که پایان ندارد.

تسلیت به تاریخ که دیگر مردی را نخواهد دید که در اوج قدرت، خاک‌نشین باشد.

بشریت تنهاست، چون الگوی کامل انسان بودن را از دست داد.

رفتی و رستگار شدی ای یگانه مرد / عالم ز داغ رفتن تو گشته پر ز درد

تبریک بر تو باد که از غم رها شدی / اما نصیب ماست غم و غصه و نبرد

تو در جوار حضرت حق شاد و خرمی / دنیای ما بدون تو شد ساکت و سرد

ای رستگارِ لحظه‌یِ دیدارِ با خدا / بر ما بتاب نور خود از گنبد زرد

خون سرت نوید رهایی ز غصه داد / بر جان ما نشسته ولی کوهی از گرد

آسوده گشتی از غم دوران و جهل خلق / ما ماندیم و ندامت و رخساره‌های زرد

فزت و رب الکعبه نوای لب تو بود / یعنی که مرگ پیش تو شیرین‌تر از نبرد

تنهایی بشر ز همین لحظه ساز شد / وقتی که تیغ کینه تو را از میان ببرد

مولا مبارک است تو را وصل یار و دوست / اما جهان ز رفتن تو می‌کند درد

ما و غم فراق و تو و لذت وصال / این قصه حکایت عشق است و رنج مرد