ارامنه ایران با سابقهای چند هزار ساله در این سرزمین، آیینهای کریسمس خود را با فرهنگ ایرانی درآمیختهاند. اگرچه اصول مذهبی (مانند تاریخ 6 ژانویه و مراسم کلیسا) ثابت است، اما تاثیرات فرهنگی ایران در سفرههای غذا، نوع مهماننوازی و موسیقی آنها مشهود است. برای مثال، حضور کوکو سبزی در کنار ماهی دودی در شب عید، شباهت جالبی به سفره شب عید نوروز ایرانیان دارد که نشاندهنده عمق پیوند این دو فرهنگ است.
در روزهای پنجم و ششم ژانویه، محلههایی مانند نارمک، مجیدیه و میرزای شیرازی در تهران، و محله جلفا در اصفهان، حال و هوای متفاوتی دارند. مغازهها تزیین شدهاند، درختهای کاج در ویترینها خودنمایی میکنند و بوی قهوه و شیرینی در فضا پیچیده است. این مناطق در این ایام به جاذبهای دیدنی برای تمام شهروندان تبدیل میشوند که دوست دارند در شادی هموطنان خود شریک شوند.
برخلاف کریسمس غربی که تمرکز بیشتر بر تولد است، در کریسمس ارمنی، آب نقش محوری دارد. مراسم «تبرک آب» یادآور غسل تعمید مسیح در رود اردن است. آب تبرک شده که به خانه برده میشود، به عنوان داروی شفابخش و مایه برکت برای سال جدید نگهداری میشود. این آیین نمادین، بر پاکی و طهارت جسم و روح در آغاز سال جدید تاکید دارد.
