نماز عید قربان، نماد شکرگزاری بنده در برابر خداوند پس از پیروزی در امتحان بندگی است. این نماز با تکبیرهای پیاپی و قنوتهای طولانی، عظمت خداوند را فریاد میزند. برگزاری باشکوه این نماز در مصلیها، وحدت و همبستگی مسلمانان را به نمایش میگذارد.
قربانی کردن (اضحیه)، تنها ریختن خون یک حیوان نیست، بلکه نماد ذبح کردن هوای نفس و دلبستگیهای دنیوی در پیشگاه خداوند است. همانطور که ابراهیم (ع) حاضر شد از فرزندش بگذرد، مؤمن نیز با قربانی کردن، آمادگی خود را برای ایثار در راه خدا اعلام میکند.
صبح عید قربان، زمان نجوای عاشقان با امام زمان (عج) است. خواندن دعای ندبه در این روز، یادآور این حقیقت است که عید واقعی زمانی است که عدالتگستر گیتی ظهور کند و بشر را به کمال نهایی برساند.
از ظهر روز عید قربان تا نماز صبح روز دوازدهم (و برای حجاج تا روز سیزدهم)، مستحب است بعد از نمازهای واجب، تکبیرات خاصی گفته شود: «الله اکبر، الله اکبر، لا اله الا الله و الله اکبر، الله اکبر و لله الحمد، الله اکبر علی ما هدانا...». این تکبیرها شعار ایام عید است.
غسل عید قربان یکی از اعمالی است که باعث نشاط معنوی و آمادگی برای عبادت میشود. پاکیزگی جسم در این روز، مقدمهای برای پاکیزگی روح از گناهان است.
