داشتن یک برادر روحانی در خانواده، یک فرصت معنوی بزرگ است. خانواده های طلاب معمولاً از برکات دعای خیر و راهنمایی های دینی او بهره مند می شوند. تبریک گفتن اعیاد مذهبی به برادر طلبه، باعث تقویت عواطف برادرانه و حمایت عاطفی از او در مسیر دشوار تبلیغ دین می شود.
مسیر طلبگی پر از سختی های معیشتی، علمی و اجتماعی است. طعنه های احتمالی جامعه گاهی خسته کننده است. در این میان، حمایت و تبریک اعضای خانواده (به ویژه برادر و خواهر)، مثل کوهی پشت طلبه می ایستد و به او انرژی می دهد.
فضای طلبگی با وجود جدیت، پر از شوخی های خاص و نمکین است (مثل شوخی با شهریه یا منبر). استفاده از این شوخی ها در پیام تبریک به برادر، صمیمیت را زیاد می کند و فضا را شاد می نماید.
امام صادق (ع) به جوانان توجه ویژه ای داشتند و می فرمودند: «بر تو باد توجه به جوانان، زیرا آنان سریع تر به کارهای خیر روی می آورند». برادر طلبه جوان، مصداق این توجه است که جوانی اش را وقف دین کرده است.
برای یک طلبه، هیچ چیز ارزشمندتر از این نیست که بداند خانواده اش برای موفقیت معنوی او دعا می کنند. درخواست دعا و دعا کردن برای او در پیام تبریک، ارزشمندترین هدیه است.
