دهه کرامت که با ولادت حضرت معصومه (س) در اول ذیالقعده آغاز و با ولادت امام رضا (ع) در یازدهم این ماه پایان مییابد، یکی از شادترین و پربرکتترین ایام در تقویم مذهبی ایران است. این دهه فرصتی است تا جامعه اسلامی با برگزاری جشنهای خیابانی، آذینبندی شهرها و برپایی مراسم در مساجد، ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت نشان دهد. شادی در این ایام، هدفمند و همراه با معرفتافزایی است.
این دهه نماد پیوند عمیق دو قطب معنوی ایران، یعنی قم و مشهد است. مسیری که از حرم خواهر آغاز و به حرم برادر ختم میشود، «جاده ولایت» نام دارد. برنامههای فرهنگی متنوعی در این ایام برگزار میشود که هدف آنها تبیین جایگاه ولایت و امامت و همچنین ترویج سبک زندگی رضوی و فاطمی در میان نسل جوان است.
جشنهای دهه کرامت ماهیتی کاملاً مردمی دارد. مساجد، حسینیهها و هیئات مذهبی با محوریت جوانان، نقش اصلی را در برگزاری این مراسمات ایفا میکنند. توزیع شربت و شیرینی، برگزاری مسابقات فرهنگی، اجرای سرودهای خیابانی و نورافشانی، از جمله فعالیتهایی است که شور و نشاط اجتماعی را در چارچوب موازین شرعی به جامعه تزریق میکند.
نامگذاری این دهه به نام «کرامت»، یادآور صفت بارز امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) یعنی بخشندگی و بزرگواری است. در این روزها، پویشهای خیریه، آزادسازی زندانیان، تهیه جهیزیه برای نیازمندان و اطعام فقرا رونق ویژهای میگیرد. جامعه در این ایام تمرین میکند تا با الگوگیری از کریمان اهل بیت، نسبت به همنوعان خود مهربانتر باشد.
برگزاری جشنهای گسترده خیابانی در دهه کرامت ثابت میکند که دین اسلام نه تنها با شادی مخالف نیست، بلکه مروج نشاط سالم و سازنده است. حضور خانوادهها در این جشنها، باعث تقویت همبستگی اجتماعی و ایجاد خاطرات خوش معنوی برای کودکان و نوجوانان میشود.
