آخرین افطار ماه رمضان؛ لحظات وداع 1404

خدایا، این آخرین لقمه‌های نان و خرما در ماه توست. شیرینی عبادتت را از کام ما نگیر.

سفره افطار جمع می‌شود، اما نکند سفره کرمت را از ما دریغ کنی. آخرین افطارمان را مایه آمرزشمان قرار ده.

غروب سی‌ام رمضان، دلگیرترین غروب سال است. خدایا به حق این لحظات ملکوتی، روزیِ سال آینده ما را شهادت بنویس.

صدای ربنا می‌آید، اما این بار بوی جدایی می‌دهد. افطار آخر است و دستانمان هنوز خالیست. یا کریم، ما را دریاب.

خدایا، با آب و خرما روزه‌ام را باز می‌کنم، اما دلم باز نمی‌شود از غم فراق ماهت. این افطار را پایان گناهانمان قرار ده.

سر سفره آخرین افطار، جای تمام شهدا خالی. خدایا به حرمت خونشان، این ماه را از ما بپذیر.

خدایا، طعم گرسنگی و تشنگی رفت، اما اجرش را برایمان ذخیره کن. آخرین افطار را پل عبور به بهشت قرار ده.

چه زود گذشت لحظات ناب افطار. خدایا، حسرت این لحظات را تا سال بعد بر دلمان نگذار و باز هم ما را دعوت کن.

افطار سی‌ام، طعم وداع دارد. خدایا، ما را پاک کن قبل از آنکه خاک شویم.

الهی، این آخرین افطار را افطارِ آزادی از آتش جهنم قرار ده. یا مجیر، پناهمان باش.

خدایا شکرت که یک ماه دیگر مهمان تو بودیم. اگر کوتاهی کردیم، به بزرگی سفره‌ات ببخش.

پروردگارا، سپاس که توفیق دادی آخرین افطار را هم درک کنیم. این توفیق را سلب مکن.

خدایا شکر برای هر لحظه تشنگی که به یاد حسین (ع) تحمل کردیم. افطارمان را با یاد کربلا متبرک کن.

ماه رمضان رفت و ما ماندیم. خدایا شکرت که اجازه دادی سر سفره خاصانت بنشینیم.

الوداع ای زمان افطارهای عاشقانه. خدایا شکرت که ما را لایق روزه گرفتن دانستی.

در این غروب آخر، سجده شکر به جا می‌آوریم برای تمام نعمت‌های معنوی این ماه.

خدایا، شکر که زنده بودیم و سی روز بندگی کردیم. مهر قبولی بر کارنامه ما بزن.

پروردگارا، سپاس که رزق ما را در این ماه، تلاوت قرآن و مناجات قرار دادی.

شکر که در این ماه تمرین بندگی کردیم. خدایا کمک کن این حال خوب بعد از افطار آخر هم بماند.

خدایا تو را شکر می‌گوییم به تعداد تمام نفس‌هایی که در این ماه کشیدیم و تسبیح تو بود.

آقای من، سفره افطار ماه رمضان جمع شد و تو نیامدی. آخرین افطار را با دعای فرج باز می‌کنیم.

یا صاحب الزمان، این روضه رضوان بدون تو صفایی ندارد. افطار آخرمان را با امضای ظهور شیرین کن.

خدایا به حق لحظات ملکوتی قبل از افطار، عیدی ما را ظهور حجتت قرار ده.

مهدی جان، افطار آخر است، آیا پرونده ما را امضا کرده‌ای؟ به روسیاهی ما نگاه نکن.

اللهم عجل لولیک الفرج، که این بهترین دعای پای سفره افطار است.

خدایا، رمضان تمام شد. نگذار غیبت کبری ادامه یابد.

یا رب، به تشنگی لب‌های روزه‌داران قسم، تشنه کامی جهان را با ظهور مهدی (عج) سیراب کن.

آقا جان، جایت سر سفره افطار ما خالیست. بیا که رمضان با تو عید می‌شود.

در آخرین غروب ماه خدا، تنها حاجت ما دیدن روی ماه بقیة الله است.

خدایا این آخرین رمضان غیبت باشد. سال بعد، افطار را در کنار خیمه سبز او بخوریم.

خورشید روز سی‌ام در حال غروب است و دل‌های ما در حال طلوع حسرت. آخرین افطار، طعم گس جدایی دارد.

دقیقه‎های آخر، ثانیه‌های طلایی است. گویی خدا حراج زده به رحمتش در این لحظات پایانی سفره‌داری.

صدای پای عید می‌آید، اما دل روزه‌دار هنوز در کوچه پس کوچه‌های سحر پرسه می‌زند.

چه زود گذشت سی روز عاشقی. آخرین لقمه افطار، بغضی است که فرو می‌خوریم.

سفره را جمع نکنید، هنوز یک نفر مانده که بخشیده نشده... خدایا آن یک نفر منم.

رمضان، کوله بارت را بستی و رفتی؟ پس دل‌های ما چه می‌شود؟

خداحافظ ای ربیناهای دم افطار، خداحافظ ای دعای سحر. آخرین افطار، امضای پایان نامه عاشقی است.

در این لحظات آخر، فرشتگان کاسه‎های نور را جمع می‌کنند. خدایا سهم ما را محفوظ بدار.

این افطار، افطار الوداع است. نه وداع با غذا و آب، که وداع با معشوقی که درِ رحمتش باز بود.

چشم‌هایمان به در دوخته شده تا سال بعد. آیا باز هم دعوت‌نامه برایمان می‌فرستی؟

آخرین افطار، آخرین فرصت، آخرین نگاه... خدایا تمامش نکن مگر اینکه بخشیده باشی.

خدایا این افطار آخر را مقدمه صبح ظهور قرار ده.

دلم برای تشنگی‌هایت تنگ می‌شود ای ماه خدا.

افطار آخر است، خدایا نام ما را از قلم نینداز.

تمام شد... خدایا ما را پاکیزه از این ماه خارج کن.

به پایان آمد این دفتر، حکایت بندگی همچنان باقیست.

خدایا رزق معنوی سال ما را در این افطار آخر مقدر کن.

یا رب، ماهت رفت، خودت که هستی. ما را رها نکن.

آخرین جرعه آب را به یاد لب تشنه حسین (ع) می‌نوشم.

التماس دعا در این لحظات ملکوتیِ وداع.