روز ۲۵ محرم بنا بر قول مشهور، سالروز شهادت امام چهارم شیعیان، حضرت علی بن الحسین (ع) ملقب به سجاد و زینالعابدین است. ایشان در سال ۹۵ هجری قمری به دستور ولید بن عبدالملک با زهر مسموم شدند و به شهادت رسیدند. دوران امامت ایشان، یکی از سختترین و خفقانآورترین دورانها بود که ایشان با استراتژی دعا و اشک، اسلام ناب را حفظ کردند.
از امام سجاد (ع) کتاب ارزشمندی به نام «صحیفه سجادیه» به یادگار مانده که به «زبور آل محمد» و «انجیل اهل بیت» معروف است. این کتاب تنها مجموعهای از دعا نیست؛ بلکه دایرهالمعارفی از معارف اسلامی، عرفانی، اجتماعی و سیاسی است که در قالب دعا بیان شده است.
اثر مهم دیگر امام سجاد (ع)، «رساله حقوق» است. در این رساله، امام حقوق مختلفی را که بر عهده انسان است (حق خدا، حق نفس، حق اعضا، حق همسایه، معلم، شاگرد و...) با دقت و ظرافت بیان کردهاند. این سند نشاندهنده عمق نگاه تمدنی اسلام به حقوق بشر است.
امام سجاد (ع) در عبادت بینظیر بود و پینههای پیشانی و زانوهایش گواه سجدههای طولانی بود. ایشان همچنین شبانه و ناشناس انبان غذا بر دوش میکشید و به درب خانه فقرا میبرد. پس از شهادت ایشان، صد خانواده در مدینه متوجه شدند که حامی ناشناس خود را از دست دادهاند.
امام سجاد (ع) پس از واقعه عاشورا، لحظهای از روشنگری دست برنداشت. خطبههای کوبنده ایشان در کوفه و مسجد اموی شام، مشروعیت بنیامیه را زیر سوال برد و اجازه نداد خون پدرش پایمال شود. ایشان بنیانگذار نهضت دعا و گریه بر سیدالشهداست.
