متن ادبی درباره قدرت کلمات برای روز جهانی تعریف و تمجید 1404

کلمات، پنجره‌هایی هستند که یا رو به باغ‌های بهشت باز می‌شوند یا رو به دیوارهای سرد دوزخ. انتخاب با توست.

قدرت یک کلمه می‌تواند معماری روح یک انسان را تغییر دهد. با واژه‌هایت بنای امید بساز، نه ویرانه یأس.

زبان، کوچکترین عضو بدن است اما بزرگترین تاثیر را بر سرنوشت دارد. روز جهانی تعریف، روز رام کردن این عضو سرکش است.

کلمه‌ای که از دل برآید، بذر است؛ در دل شنونده می‌نشیند و روزی درخت می‌شود. مراقب باش چه می‌کاری.

تعریف و تمجید، اکسیژن روابط انسانی است. بدون آن، عشق و دوستی به آرامی خفه می‌شوند.

جهان بازتاب صدای ماست. وقتی نیکی می‌گوییم، نیکی می‌شنویم. کلمات بومرنگ‌های نامرئی‌اند.

سکوت طلاست، اما سخن نیکو الماس است. در روز تعریف، الماس‌هایت را به دیگران ببخش.

انسان‌ها فراموش می‌کنند شما چه کردید، اما هرگز فراموش نمی‌کنند با حرف‌هایتان چه حسی به آن‌ها دادید.

واژه‌ها بار الکتریکی دارند؛ برخی روشن می‌کنند و برخی خاموش. امروز چراغ‌افروز باش.

حقیقت تلخ است؟ شاید. اما می‌توان آن را در کپسولی از کلمات شیرین و محترمانه ارائه داد.

سعدی شیرین‌سخن چه خوش گفت: به شیرین‌زبانی و لطف و خوشی، توانی که فیلی به مویی کشی.

کلام تو، عصای معجزه توست. با کلامت دریاهای کینه را بشکاف و راه محبت را باز کن.

واژه‌ها، پروانه‌هایی هستند که اگر زیبا باشند، بر گل‌های وجود می‌نشینند و گرده‌افشانی عشق می‌کنند.

نرم و آهسته بگو، همچون نسیم که بر صورت آب می‌وزد، تا دل‌ها را نلرزانی و فقط نوازش کنی.

امروز روز کیمیاگری است؛ تبدیل مسِ خستگی دیگران به طلای لبخند، تنها با اکسیر واژگان.

زخم شمشیر خوب می‌شود، اما زخم زبان می‌ماند. بیایید امروز مرهم باشیم نه خنجر.

در بازار دنیا، تنها سرمایه‌ای که با بخشیدن فزونی می‌یابد، محبت کلامی است.

صدایت را به آواز پرندگان نزدیک کن؛ خوش‌خبر، امیدبخش و دلنواز.

قلم و زبان، دو بال پرواز روح‌اند. مبادا با کلمات سربی، بال کسی را بشکنی.

شعر زندگی را با قافیه‌های مهربانی بنویس، تا خواندنی‌ترین دیوان عالم شود.

امام علی (ع) فرمودند: زیبا سخن بگویید تا پاسخ زیبا بشنوید. این قانون کائنات است.

خوش‌زبانی، کلید رزق و روزی است. مشتری، دوست و همسر، همه جذب مغناطیس کلام نیکو می‌شوند.

عیب دیگران را پوشاندن و نیکی‌شان را گفتن، صفت خداوند ستارالعیوب است. خدایی رفتار کنیم.

بخیل‌ترین آدم کسی است که در خرج کردن کلمات محبت‌آمیز خساست به خرج دهد.

یک «خدا قوت» ساده به رفتگر، یک «دستت درد نکنه» به همسر، صدقه‌ای است که در آسمان‌ها ثبت می‌شود.

زبان خوش، مار را از سوراخ بیرون می‌کشد؛ چه رسد به محبت که از دل انسان‌ها بیرون می‌کشد.

تمجید از خوبی‌ها، خوبی‌ها را زیاد می‌کند. این یک اصل تربیتی و اخلاقی است.

مراقب باشیم شوخی‌هایمان رنگ تحقیر نگیرد. عزت مومن حرمت دارد.

دروغ نگو، اما راست را هم چنان بگو که دل نشکند. صداقت با وقاحت فرق دارد.

تواضع در کلام، بزرگی در مقام می‌آورد. با زیردستان چنان سخن بگو که با بالادستان.

کلمات رایگانند، اما نحوه استفاده از آن‌ها می‌تواند گران تمام شود.

یک تعریف کوچک، یک معجزه بزرگ.

جهان تشنه واژه‌های محبت‌آمیز است.

امروز یک نفر را با کلامت زنده کن.

قدرت کلماتت را دست کم نگیر.

مهربانی در کلام، اعتماد می‌آفریند.

واژه‌ها دستان نوازشگر روح هستند.

مثبت بگو تا مثبت اتفاق بیفتد.

معماری کلامت را زیبا کن.

بگو: تو ارزشمندی.

اگر نمی‌توانی با کلماتت درمانی باشی، دردی هم نباش. سکوت از کلام نیش‌دار بهتر است.

بزرگترین فقر، فقر کلمات محبت‌آمیز در خانه است. خانه‌هایتان را غنی کنید.

تعریف و تمجید، هنر دیدن نیمه پر لیوان است. هنرمند باشیم.

کسی که کلماتش را کنترل می‌کند، زندگی‌اش را کنترل می‌کند.

آب با موسیقی و کلام خوش، بلورهای زیبا می‌سازد؛ بدن انسان که ۷۰ درصد آب است، با کلام خوش چه می‌شود؟

تشویق، نیروی محرکه‌ای است که خستگی را از پاهای دونده زندگی می‌گیرد.

قضاوت نکن، فقط درک کن و تایید کن. این اوج شعور کلامی است.

کلمات شما، لباس افکار شماست. افکارتان را خوش‌تیپ کنید.

امروز تمرین کنیم: نقد ممنوع، فقط تمجید. ببینیم دنیا چه رنگی می‌شود.

قدرت «متشکرم»، «دوستت دارم» و «عالی بود» از بمب اتم بیشتر است، چون قلب را فتح می‌کند.