در میان اقوال مختلف درباره تاریخ شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، روایت ۹۵ روز پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) از شهرت و اعتبار بیشتری برخوردار است. بر اساس این روایت که مستند به احادیث معتبر از جمله حدیثی از امام صادق (ع) است، شهادت آن حضرت در روز سوم جمادیالثانی سال ۱۱ هجری قمری واقع شده است. این ایام به «فاطمیه دوم» شهرت دارد و اوج عزاداری شیعیان در این روزهاست.
فاصله ۹۵ روزه بین رحلت پیامبر و شهادت حضرت زهرا (س)، دورانی سراسر رنج و اندوه بود. هجوم به خانه، ضربه در و دیوار، سقط جنین (حضرت محسن)، غصب فدک و انحراف خلافت، جسم و جان یگانه دختر پیامبر را آزرد. ایشان در بستر بیماری نیز دست از روشنگری برنداشتند و با گریههای خود در بیتالاحزان و خطبهخوانی در مسجد، پیام حقطلبی را به گوش تاریخ رساندند.
در روز سوم جمادیالثانی، حال حضرت رو به وخامت نهاد. ایشان وصیتهای مهمی به امیرالمؤمنین (ع) کردند: غسل و کفن و دفن شبانه، عدم حضور ظالمان در تشییع جنازه، و رسیدگی به فرزندان. لحظه وداع ایشان با علی (ع) و فرزندان، یکی از غمانگیزترین صحنههای تاریخ اسلام است.
طبق وصیت، امیرالمؤمنین (ع) پیکر مطهر ایشان را در دل شب غسل دادند و با تنی چند از یاران وفادار (سلمان، ابوذر، مقداد و...) به خاک سپردند. مخفی ماندن قبر حضرت زهرا (س) تا به امروز، بزرگترین سند مظلومیت ایشان و علامت سوالی بزرگ در برابر تاریخ است که چرا دختر پیامبر راضی نبود امت بر او نماز بخوانند؟
در تقویم جمهوری اسلامی ایران، روز سوم جمادیالثانی به مناسبت شهادت حضرت زهرا (س) تعطیل رسمی است. در این روز، سراسر ایران یکپارچه سیاهپوش میشود و دستههای عزاداری با شکوهی وصفناپذیر به خیابانها میآیند تا ارادت خود را به مادر سادات ابراز کنند.
