معرفی مریم میرزاخانی الگوی زنان در علم 1404

مریم میرزاخانی (۱۳۵۶-۱۳۹۶)، ریاضی‌دان نابغه ایرانی و استاد دانشگاه استنفورد بود. او در تهران متولد شد و در دبیرستان فرزانگان تحصیل کرد.

او اولین دختری بود که به تیم المپیاد ریاضی ایران راه یافت و دو سال پیاپی مدال طلا گرفت؛ سال دوم با نمره کامل ۴۲ از ۴۲.

مریم پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه شریف، به دانشگاه هاروارد رفت و دکترای خود را گرفت. او در سال ۲۰۱۴ برنده مدال فیلدز، معتبرترین جایزه ریاضیات جهان شد.

او نخستین زن و نخستین ایرانی در جهان بود که موفق به دریافت این جایزه شد که به نوبل ریاضیات مشهور است.

مریم میرزاخانی متاسفانه در ۴۰ سالگی بر اثر بیماری سرطان درگذشت، اما نام و راهش جاودانه شد.

روز تولد او (۲۲ اردیبهشت) توسط اتحادیه بین‌المللی ریاضیات به عنوان روز جهانی زنان در ریاضیات نامگذاری شده است.

او نماد هوش سرشار ایرانی، تواضع علمی و پشتکار بی‌پایان بود که جهان را به تحسین واداشت.

تحقیقات او در زمینه هندسه سطوح ریمانی و فضاهای پیمانه‌ای، مرزهای دانش ریاضی را جابجا کرد.

سادگی رفتار و تمرکز عمیق او بر حل مسائل، از او الگویی بی‌بدیل برای تمام پژوهشگران ساخت.

مریم نشان داد که یک دختر ایرانی می‌تواند از کلاس‌های درس تهران به قله‌های رفیع علم جهانی برسد.

مریم می‌گفت: «زیبایی ریاضیات تنها خود را به شاگردان صبورش نشان می‌دهد.» صبر و حوصله کلید موفقیت او بود.

او روی زمین دراز می‌کشید و روی کاغذهای بزرگ نقاشی می‌کرد و معادلات را حل می‌کرد؛ روشی که دخترش به آن «نقاشی کردن» می‌گفت.

مریم ثابت کرد که نبوغ با تلاش معنا پیدا می‌کند. او هرگز از پیچیدگی مسائل نمی‌ترسید، بلکه به دل آن‌ها می‌رفت.

داستان مریم، داستان پرواز یک ذهن آزاد است که هیچ سقفی را برای خود نمی‌پذیرفت.

برای مریم، ریاضیات نه یک درس خشک، بلکه یک هنر و راهی برای کشف رازهای هستی بود.

او به دختران جهان آموخت که می‌توان مادر بود، همسر بود و همزمان بزرگترین ریاضی‌دان جهان شد.

میراث مریم فقط قضایای ریاضی نیست؛ بلکه هزاران دختری است که با دیدن او جرات کردند ریاضی‌دان شوند.

نگاه مریم به دنیا، نگاهی جستجوگر بود. او به ما یاد داد که همیشه سوال بپرسیم و دنبال جواب باشیم.

درخشش او کوتاه بود اما نوری که افروخت تا قرن‌ها مسیر علم را روشن خواهد کرد.

مریم میرزاخانی یعنی باور به اینکه «دختر ایرانی می‌تواند».

یاد و نام ملکه ریاضیات ایران و جهان، مریم میرزاخانی، در روز زنان در علم گرامی باد.

خاک سرد او را در بر گرفت، اما نامش بر تارک آسمان علم حک شد. روحت شاد مریم عزیز.

دنیا به احترام نبوغ تو ایستاد. دلتنگت هستیم ای افتخار ایران.

تو رفتی اما راهت پر رهرو باد. سلام بر روح بلند پروازت.

جای خالی‌اش در دانشگاه‌های جهان حس می‌شود، اما حضورش در کتاب‌های ریاضی ابدی است.

مریم جان، تو زنده هستی در هر معادله‌ای که حل می‌شود و در هر کلاسی که دایر می‌گردد.

به یاد لبخندهای ساده و ذهن پیچیده‌ات. اسطوره فراموش‌نشدنی.

ایران به داشتن فرزندی چون تو تا ابد خواهد بالید. یادت جاودان.

تو اثبات کردی که عمر کوتاه هم می‌تواند تاثیری بلند به وسعت تاریخ داشته باشد.

صلوات و فاتحه‌ای نثار روح پاک دانشمند فقید، مریم میرزاخانی.

برنده مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی هنگ‌کنگ (۱۹۹۴) و کانادا (۱۹۹۵).

دکتری ریاضیات از دانشگاه هاروارد تحت راهنمایی کورتیس مک‌مولن (برنده مدال فیلدز).

استاد تمام دانشگاه پرینستون و سپس دانشگاه استنفورد آمریکا.

دریافت جایزه بلومنتال برای پیشرفت در پژوهش ریاضی محض (۲۰۰۹).

دریافت جایزه ستر از انجمن ریاضی آمریکا (۲۰۱۳).

دریافت جایزه تحقیقاتی کلی (۲۰۱۴).

اولین زن برنده مدال فیلدز در تاریخ (۲۰۱۴) به خاطر کار بر روی دینامیک و هندسه سطوح ریمانی.

عضویت در آکادمی ملی علوم آمریکا (۲۰۱۶).

عضویت در فرهنگستان هنر و علوم آمریکا (۲۰۱۷).

نامگذاری سیارک ۳۲۱۳۵۷ به نام میرزاخانی و نامگذاری روز تولدش به نام روز زنان در ریاضیات.

«ریاضیات مثل کوهنوردی است؛ باید انرژی صرف کنی تا به منظره‌های زیبا برسی.»

«من کُند فکر می‌کنم. باید وقت بگذارم تا چیزی را عمیق بفهمم.» (درس تواضع برای نوابغ)

«شانس فقط سراغ ذهن‌های آماده می‌رود.»

«هرچقدر بیشتر ریاضی می‌خواندم، بیشتر هیجان‌زده می‌شدم.»

«پرارزش‌ترین بخش ریاضی آن لحظه‌ای است که می‌گویی: آها! فهمیدم.»

«برای من مهم نیست که اولین زن باشم، مهم این است که کارهای خوبی انجام دهم.»

«امیدوارم این جایزه (فیلدز) تشویقی باشد برای زنان جوان دانشمند و ریاضیدان.»

«زندگی سخت است، ریاضی هم سخت است؛ اما زیبایی‌های خودش را دارد.»

«بدون علاقه، ریاضیات شکنجه است، اما با عشق، شعر است.»

«مسائل ریاضی مثل معماهایی هستند که منتظرند تو حلشان کنی.»