رابطه خواهر و برادری یکی از عاطفیترین پیوندهای انسانی است. وقتی برادری از دنیا میرود، خواهر یکی از بزرگترین حامیان و تکیهگاههای خود را از دست میدهد. روز مرد و ولادت حضرت علی (ع)، روزی است که داغ این فقدان تازه میشود. پیامهای تبریک خواهرانه، آمیخته با اشک، حسرت و عشق، راهی برای تسکین دل و زنده نگه داشتن یاد برادر است.
سیزدهم رجب، روزی پربرکت است که در آن درهای رحمت الهی گشوده میشود. بهترین هدیه برای برادر فوت شده در این روز، دعا، فاتحه و طلب شفاعت از امیرالمؤمنین (ع) است. خواهر با ارسال پیامهای حاوی دعا، روح برادرش را شاد کرده و پیوند معنوی خود را با او حفظ میکند.
حتی مرگ نیز نمیتواند نقش برادر را به عنوان تکیهگاه خواهر از بین ببرد. خواهر در لحظات دلتنگی و سختی، همچنان با روح برادرش درد دل میکند و از او مدد میجوید. پیامهایی با مضمون «هنوز تکیهگاه منی» یا «به یادت زندهام»، نشاندهنده جاودانگی این احساس امنیت و محبت است.
اگر برادر شهید شده باشد، تبریک روز مرد رنگ و بوی حماسی و افتخار میگیرد. شهدا زندهاند و نزد پروردگارشان روزی میخورند. تبریک به برادر شهید، تبریک به مردی است که جانش را فدای ارزشها کرد و به بالاترین درجه مردانگی رسید. این پیامها حاوی حس غرور در کنار دلتنگی است.
در دنیای امروز، اشتراکگذاری عکس و متن یادبود در شبکههای اجتماعی، بخشی از فرهنگ سوگواری و یادبود شده است. نوشتن دلنوشتههای خواهرانه برای برادر فوت شده در روز مرد، باعث میشود دوستان و آشنایان نیز به یاد او بیفتند و برایش فاتحهای قرائت کنند که خیرات جاریه برای متوفی محسوب میشود.
