در فرهنگ غنی اسلام و ایران، مقام استاد و معلم هم طراز با مقام پدر و مادر شمرده شده است. امیرالمومنین علی (ع) می فرمایند: «هرکس کلمه ای به من بیاموزد، مرا بنده خود کرده است.» تبریک اعیاد بزرگ مذهبی مانند عید فطر به اساتید، نشانه ادب، قدرشناسی و تواضع شاگرد در برابر مقام علم است و برکت را به زندگی تحصیلی و علمی شاگرد وارد می کند.
متن تبریک به استاد باید فاخر، ادبی و سرشار از احترام باشد. استفاده از واژگان گزینش شده، اشاره به مفاهیم بلند عرفانی (مانند جهاد اکبر، فطرت، معرفت) و پرهیز از لحن عامیانه، نشان دهنده بلوغ فکری دانشجو است. پیام باید کوتاه اما عمیق باشد و شأن علمی استاد را حفظ کند.
اساتید و معلمان به دلیل جایگاه معنوی تعلیم و تربیت، دعایشان در حق شاگردان بسیار موثر است. وقتی دانشجو با ارسال پیام تبریک، احترام خود را نشان می دهد و التماس دعا می گوید، خود را در معرض دعای خیر استاد قرار می دهد که می تواند گره گشای مشکلات علمی و زندگی او باشد.
در پیام دادن به استاد، رعایت سلسله مراتب و ادب ضروری است. شروع پیام با القاب مناسب (استاد فرهیخته، جناب دکتر، استاد ارجمند) و پایان آن با آرزوی توفیق و سلامتی، ساختاری استاندارد و پسندیده است. این ادب ورزی، تمرینی برای زندگی اجتماعی و حرفه ای آینده دانشجوست.
عید فطر فرصتی است تا پیوند میان علم (مقام استاد) و دین (عید مذهبی) برجسته شود. پیام هایی که در آنها به نقش استاد در هدایت فکری و معنوی اشاره می شود، برای اساتید بسیار دلنشین است و خستگی تدریس را از تن آنها بیرون می کند.
