یک استاد نقاشی خوب، تنها کسی نیست که کپی کردن را یاد میدهد؛ بلکه کسی است که «دیدن» را میآموزد. اساتید بزرگ با تشویق هنرجویان به شکستن چارچوبها و کشف سبک شخصی، خلاقیت را در آنها بیدار میکنند. آنها میآموزند که هنر، بازنمایی صرف واقعیت نیست، بلکه تفسیر هنرمند از جهان است. در روز هنرمند، باید از اساتیدی تقدیر کرد که به جای تربیت کپیکار، هنرمندِ متفکر تربیت میکنند.
آموزش نقاشی دو بال دارد: تکنیک (مهارت دست، شناخت ابزار، ترکیب رنگ) و حس (بیان احساسات، تخیل). اساتید برجسته تعادلی میان این دو ایجاد میکنند. آنها سختگیرانه اصول آناتومی و پرسپکتیو را آموزش میدهند تا دست هنرجو قوی شود، اما سپس او را آزاد میگذارند تا احساسش را رها کند. این متدولوژی آموزشی، راز ماندگاری مکاتب هنری است.
امروزه کلاسهای نقاشی پناهگاهی برای فرار از استرس زندگی مدرن هستند. اساتید نقاشی ناخواسته نقش درمانگر را بازی میکنند. فرآیند ترکیب رنگها و تمرکز بر روی بوم، نوعی مدیتیشن است که ذهن را آرام میکند. قدردانی از معلمانی که فضایی امن و بدون قضاوت برای تخلیه هیجانی فراهم میکنند، در روز هنرمند بسیار بجاست.
ایران سابقه درخشانی در هنر نقاشی دارد. از نگارگریهای ظریف شاهنامه طهماسبی و مکتب اصفهان گرفته تا نقاشی قهوهخانهای و هنر نوگرای معاصر. اساتید نقاشی، حافظان این زنجیره طلایی هستند. آنها با انتقال دانش سنتی و تلفیق آن با رویکردهای مدرن، هویت بصری ایرانی را زنده نگه میدارند. کمالالملک و محمود فرشچیان نمادهای این تداوم هنری هستند.
بسیاری از اساتید نقاشی، علاوه بر تدریس، از طریق فروش آثارشان زندگی میکنند. روز هنرمند فرصتی است برای فرهنگسازی درباره «خرید آثار هنری اصل». خرید یک تابلو نقاشی از استاد یا هنرجویان، بهترین هدیه و بزرگترین حمایت از جامعه هنری است که باعث رونق اقتصاد هنر میشود.
