گرامیداشت باب‌الحوائج امام موسی کاظم و توسل به ایشان 1405

یا باب الحوائج، امروز دست‌های خالی ما دخیل ضریح کرامت توست. دریاب ما را.

شهادت امام موسی کاظم علیه السلام، بهانه‌ای است تا کلید قفل‌های بسته زندگی را از زندانی بغداد بگیریم.

ای هفتمین خورشید، گرچه در زندان غروب کردی، اما طلوع حاجات ما به دستان توست.

توسل به موسی بن جعفر علیه السلام، کیمیایی است که مس وجود را به طلای استجابت تبدیل می‌کند.

امروز روزی است که هیچ سائلی از درگاه موسی بن جعفر علیه السلام دست خالی بر نمی‌گردد.

یا موسی بن جعفر، قسم به زنجیرهای پایت، زنجیر گناه و گرفتاری را از پای ما باز کن.

گرامیداشت یاد تو، زنده کردن امید در دل‌های ناامید است ای باب الحوائج.

سفره دلت را پیش کسی باز کن که لقبش باب الحوائج است. شهادتش تسلیت.

امروز فرشتگان هم برای گرفتن حاجت به کاظمین می‌روند. التماس دعا.

خدایا به آبروی موسی بن جعفر، گره‌های کور زندگی شیعیان را باز فرما.

زندان هارون نتوانست نور خدا را حبس کند؛ توسل یعنی اتصال به این نور رهایی‌بخش.

باب الحوائج بودن، مدالی است که خدا به خاطر صبر جمیل به موسی بن جعفر عطا کرد.

در مقام توسل، باید دل را زندانیِ محبت او کرد تا از زندان دنیا آزاد شد.

اشک بر مصائب کاظمین، آب حیاتی است که بذر اجابت را در دل می‌رویاند.

توسل به امام کاظم، یعنی یاد بگیریم در سخت‌ترین شرایط هم راضی به رضای خدا باشیم.

اللهم صل علی موسی بن جعفر وصی الابرار.

یا وجیها عندالله اشفع لنا عندالله.

الهی به حق زندانی بغداد، ما را از زندان نفس رهایی ده.

ذکر امروز شیعیان: یا باب الحوائج یا موسی بن جعفر.

صلوات خاصه امام کاظم علیه السلام، کلید گنجینه‌های رحمت است.

امروز کاظمین، قبله حاجات است. دست‌ها به سوی آسمان بلند شده و نام مقدس موسی بن جعفر زمزمه لب‌هاست.

آقا جان، شنیده‌ایم شما را باب الحوائج خوانده‌اند چون هیچ‌کس را ناامید نمی‌کنید، حتی زندانبان‌تان را.

ای صبورترین بنده خدا، ما صبرمان کم است و دردمان زیاد. به فریادمان برس.

توسل به شما، نردبانی است که ما را از چاه مشکلات به اوج آرامش می‌رساند.

سلام بر آقایی که با غل و زنجیر، قلب‌ها را تسخیر کرد و حاجت‌ها را روا نمود.