نحوه توسل به امام موسی کاظم برای شفای مریض 1405

یا طبیب الاطباء، به حق موسی بن جعفر علیه السلام، درد این بیمار را درمان کن.

خدایا تو را قسم می‌دهیم به بدن رنجور و مسموم امام کاظم در زندان، لباس عافیت بر تن همه بیماران بپوشان.

ای امامی که خود طعم تلخ بیماری و زهر را چشیدی، واسطه شو برای شفای مریض منظور ما.

یا موسی بن جعفر، نگاهی به چشم‌های گریان همراهان بیمار کن و معجزه شفا را نازل فرما.

اللهم اشف کل مریض بحق باب الحوائج موسی بن جعفر علیه السلام.

نذر می‌کنم برای شفای بیمارم، صد صلوات هدیه به روح مطهر امام کاظم علیه السلام بفرستم.

نذر نان و خرما برای فقرا به نیت موسی بن جعفر، دوای دردهای بی‌درمان است.

به نیت شفای بیمارم، روضه موسی بن جعفر می‌خوانم تا نظر لطفش شامل حالم شود.

نذر کنید در روز شهادت آقا، دست یتیمی را بگیرید تا خدا دست بیمارتان را بگیرد.

سفره‌ای ساده به نام باب الحوائج پهن کنید و نمک آن را به نیت شفا به بیمار بدهید.

ناامید نشو، طبیبِ ما کسی است که مرده را زنده می‌کند، چه رسد به شفای بیماری.

در خانه موسی بن جعفر، واژه «نمی‌شود» وجود ندارد. توکل کن و بخواه.

شفای جسمت را از دکتری بخواه که روحش به عالم بالا متصل است.

بیماری بهانه است تا دلت وصل شود به باب الحوائج. این اتصال، شفاست.

امروز روز معجزه است، پرونده پزشکی‌ات را ببر پیش امام کاظم علیه السلام.

می‌گویند مردی نابینا به حرم کاظمین آمد و گفت: یا موسی بن جعفر، من چشمم را از تو می‌خواهم. هنوز از حرم خارج نشده بود که جهانش روشن شد.

مادری فرزند بیمارش را دخیل بست به پنجره فولاد کاظمین، صبح که شد بچه می‌خندید و خبری از تب نبود.

هر که درد بی‌درمان دارد، آدرس موسی بن جعفر را به او بدهید.