در فرهنگ ایرانی و اسلامی، مادربزرگ (جدّه) جایگاهی بسیار رفیع دارد. او نه تنها مادرِ پدر است، بلکه محور اتحاد و صمیمیت در خاندان محسوب میشود. احترام به مادربزرگ، همردیف احترام به مادر است و دعای او در حق نوهها و فرزندان، بسیار گیرا و مجرب است. روز ولادت حضرت زهرا (س) فرصتی است تا دستان پرمهر او را که سالها زحمت کشیده، ببوسیم.
مادربزرگهای پدری اغلب حافظان سنتها، آداب و رسوم و تاریخچه خانوادگی هستند. آنان با بیان قصهها و خاطرات گذشته، هویت دینی و ملی را به نسل جدید (نوهها) منتقل میکنند. تکریم آنان، تکریم هویت و اصالت خانواده است.
تبریک روز مادر به مادربزرگ، مصداق بارز صله رحم است که در اسلام تأکید فراوانی بر آن شده است. این دیدارها و تبریکها، باعث افزایش طول عمر و برکت در رزق و روزی میشود و دل سالخوردگان را که چشمانتظار محبت نوهها هستند، شاد میکند.
حضرت زهرا (س) نه تنها مادر حسنین (ع)، بلکه مادر معنوی تمام مومنان هستند. مادربزرگها که عمری را با حب فاطمه (س) سپری کردهاند، در پیری نورانیتی خاص مییابند که نگاه به چهرهشان عبادت است.
برای مادربزرگها، هیچ هدیهای ارزشمندتر از حضور نوهها و فرزندان نیست. اما هدایایی مثل تسبیح، سجاده، چادر نماز، یا خوراکیهای سنتی و مقوی، نشاندهنده توجه به نیازها و علایق آنان است.
