مصاحبه با زوج جوانی که ماه عسل به اربعین آمده‌اند 1405

خواستیم اولین برگ دفتر زندگی مشترکمان با مهر حسین (ع) امضا شود.

ماه عسل یعنی شیرین‌ترین سفر، و چه جایی شیرین‌تر از بهشت کربلا؟

پول مراسم عروسی و تالار را خرج سفر زائران اولی کردیم و خودمان ساده آمدیم.

همه گفتند بروید شمال یا خارج، گفتیم ما مقصدمان آسمان است نه زمین.

این سفر تمرین ساختن زندگی است، یاد می‌گیریم در سختی‌ها کنار هم باشیم.

وقتی دست در دست هم روبروی ایوان طلا ایستادیم، احساس کردیم خوشبخت‌ترین زوج دنیاییم.

عهد بستیم زندگی‌مان حسینی باشد، ساده، بی‌آلایش و پر از نور خدا.

لباس سفید عروسی نپوشیدیم، اما با لباس خاکی زائران احساس پادشاهی می‌کنیم.

شروع زندگی با دعای امام زمان (عج) در این جاده، بیمه نامه‌ای برای تمام عمر است.

آمدیم تا یاد بگیریم مثل رباب و حسین (ع)، عاشقانه و مومنانه زندگی کنیم.

خانواده‌ها اول تعجب کردند، اما وقتی اصرار ما را دیدند، با اشک شوق بدرقه‌مان کردند.

دوستانم می‌گفتند دیوانه‌اید که بهترین روزهای عمرتان را در خاک و گرما می‌گذرانید، گفتم این دیوانگی عالمی دارد.

در مسیر وقتی مردم می‌فهمند تازه عروس و دامادیم، جوری تحویلمان می‌گیرند که انگار فامیل نزدیکیم.

عراقی‌ها تا می‌فهمند «عریس و عروس» هستیم، کل می‌کشند و بهترین پذیرایی را می‌کنند.

خیلی‌ها التماس دعا می‌گویند تا بخت جوانانشان باز شود و قسمت آن‌ها هم بشود.

نگاه‌های تحسین‌برانگیز زائران به ما قوت قلب می‌دهد که راه درستی انتخاب کرده‌ایم.

بعضی‌ها عکس می‌گیرند تا به بچه‌هایشان نشان دهند و الگو بگیرند.

پیرمردی گفت: سفید بخت شوید، کسی که با حسین (ع) شروع کند، پایانش هم خیر است.

فامیل که مخالف بودند، حالا با دیدن عکس‌های ما دلشان هوایی شده است.

این حرکت ما یک کار فرهنگی است برای ترویج ازدواج آسان و معنوی.

خستگی راه هست، اما وقتی همسرم با محبت بطری آب را دستم می‌دهد، همه چیز یادم می‌رود.

هم‌قدم شدن در این مسیر، حرف‌هایمان را عمیق‌تر و دلمان را به هم نزدیک‌تر کرده است.

ساده‌ترین غذاها در کنار هم و در این فضای معنوی، لذیذترین طعم دنیا را دارد.

شب‌ها که در موکب جدا می‌شویم، صبح با شوق بیشتری همدیگر را می‌بینیم.

گرد و خاک روی چادر همسرم برای من مقدس است، او را زیباتر از همیشه می‌بینم.

لحظه‌ای که اولین بار گنبد را دیدیم و با هم گریه کردیم، عاشقانه ترین لحظه عمرمان شد.

خریدن سوغاتی‌های کوچک و تبرکی برای شروع زندگی‌مان خیلی لذت‌بخش است.

اینجا تجملات نیست، خود واقعی‌مان هستیم و این عشق را خالص‌تر می‌کند.

خنده‌ها و شوخی‌های بین راه، خاطراتی می‌سازد که تا پیری برای نوه‌هایمان تعریف کنیم.

شیرینی این سفر به سختی‌هایش است، مثل زندگی که بالا و پایین دارد اما با هم بودن شیرینش می‌کند.

ازدواج را سخت نگیرید، با توکل به خدا و توسل به اهل بیت زندگی را شروع کنید.

به جای هزینه‌های گزاف عروسی، بیایید اینجا و برکت را به زندگی‌تان تزریق کنید.

اگر می‌خواهید اخلاق همسرتان را بشناسید، در سفر اربعین او را محک بزنید.

این سفر شما را بزرگ می‌کند، صبورتان می‌کند و قدر همسر را بیشتر می‌فهمید.

نترسید که به خوشگذرانی نمی‌رسید، لذت معنوی این سفر با هیچ لذت مادی قابل مقایسه نیست.

با هم عهد ببندید که تا آخر عمر در خیمه امام حسین (ع) بمانید.

سادگی را از همین اول زندگی تمرین کنید، خوشبختی در تالارهای مجلل نیست.

عکس‌های دونفره‌تان در بین‌الحرمین، زیباترین یادگاری دیوار خانه‌تان خواهد شد.

برای فرزنددار شدن و تربیت نسل حسینی در این مکان مقدس نذر کنید.

همسفر خوب نیمی از راه است، در انتخاب همسر دقت کنید که پایه این راه باشد.

نذر کردیم هر سال سالگرد ازدواجمان را در مسیر پیاده‌روی باشیم.

آرزو داریم فرزندمان را هم سال‌های بعد در کالسکه بیاوریم.

می‌خواهیم خانه‌مان همیشه عطر چای روضه بدهد و پاتوق محبان اهل بیت باشد.

از امام حسین (ع) خواستیم کمک کند تا آخر عمر وفادار و عاشق بمانیم.

این سفر نقطه شروع بود، مسیر اصلی زندگی‌مان تازه آغاز شده است.

دعا کردیم خدا شهادت را عاقبت زندگی مشترکمان قرار دهد.

می‌خواهیم مروج سبک زندگی حسینی در بین دوستان و فامیل باشیم.

انرژی این سفر سوخت یک سال زندگی‌مان را تامین می‌کند.

هر مشکلی در زندگی پیش بیاید، یاد سختی‌های زینب (س) می‌کنیم و آرام می‌شویم.

ما زندگی‌مان را بیمه حضرت عباس (ع) کردیم، و او بهترین نگهبان است.