خاطره‌بازی با اولین شناسنامه و تبریک روز ثبت احوال 1405

یادتان هست؟ آن دفترچه های جلد قرمز با نشان شیر و خورشید یا آرم الله. آن دست خط های نستعلیق که با جوهر و قلم ناممان را ثبت کرده بودند. بوی کاغذ کاهی اش هنوز در مشام خاطراتمان است. سوم دی روز ثبت احوال مبارک.

روزی که فاطمه ایرانی اولین شناسنامه را گرفت شاید نمیدانست که تاریخ جدیدی را برای ملت ما رقم زده است. از آن روز ما صاحب عدد و رقم شدیم صاحب هویت مکتوب. سالروز این رویداد تاریخی گرامی باد.

شناسنامه های قدیمی پر از مهر بود. مهر انتخابات مهر کوپن مهر ازدواج... انگار تمام زندگی مان را در آن دفترچه کوچک خلاصه کرده بودند. روز ثبت احوال یادآور آن هویت های اصیل مبارک.

هنوز هم وقتی شناسنامه قدیمی پدرم را میبینم دلم میلرزد. آن عکس های سیاه و سفید آن جوهرهای پخش شده... چه حرمتی داشتند آن کاغذها. روز پاسداشت اسناد هویتی مبارک.

از سجل های قدیمی تا کارت های هوشمند امروزی راه درازی آمده ایم. اما هدف یکی بوده: اینکه بگوییم ما فرزندان ایرانیم. سوم دی ماه جشن هویت ملی مبارک.

یادش بخیر عکس های ۳ در ۴ با مقنعه چانه دار یا یقه های بسته که با منگنه به شناسنامه چسبیده بود. شناسنامه های ما آلبوم روند تکامل ما بودند! روز ثبت احوال مبارک.

سوم دی ماه ۱۲۹۷ برگی زرین در تاریخ اداری ایران است. روزی که نظم جایگزین هرج و مرج شد. به یاد اولین سجلی ها و تبریک به امروزی ها.

چه حس عجیبی داشت وقتی ۱۸ ساله میشدیم و شناسنامه مان عکس دار میشد. انگار رسما وارد دنیای بزرگترها میشدیم. روز ثبت احوال روز رسمیت یافتن ما مبارک.

شناسنامه های المثنی قصه های غمگینی داشتند اما شناسنامه های اصلی بوی اصالت میدادند. بیایید قدر هویتمان را بدانیم. روز ملی ثبت احوال خجسته باد.

تاریخ تولدها گاهی واقعی بود گاهی دستکاری شده برای مدرسه یا سربازی! اما هر چه بود شناسنامه سند بودنمان بود. این روز عزیز بر همه ایرانیان مبارک.