ترکیب طبیعتگردی با روز بدون موبایل اثرات شگفتانگیزی بر سلامت روان دارد. تحقیقات نشان میدهد که حضور در طبیعت بدون وسایل الکترونیکی سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد. به این پدیده طبیعتدرمانی (Ecotherapy) میگویند که باعث بازسازی ذهن خسته از دادههای دیجیتال میشود.
انتخاب مقاصدی که آنتندهی موبایل ندارند (Dead Zones) یک توفیق اجباری برای دیجیتال دتاکس است. در این شرایط افراد مجبور میشوند به جای ارتباط با دنیای مجازی با همسفران خود و محیط اطراف ارتباط برقرار کنند. این تجربه باعث افزایش خلاقیت و بهبود خواب شبانه میشود.
زندگی با موبایل ما را تبدیل به موجوداتی بصری کرده است. در یک سفر بدون گوشی سایر حواس ما بیدار میشوند. صدای شکستن شاخهها بوی خاک بارانخورده زبری تنه درختان و طعم دمنوش گیاهی با شدت بیشتری درک میشوند. این یعنی حضور کامل در لحظه (Mindfulness).
وابستگی به گوگل مپ باعث شده حس جهتیابی طبیعی انسان تضعیف شود. استفاده از نقشههای کاغذی یا قطبنما در طبیعت نه تنها یک مهارت بقاست بلکه یک سرگرمی جذاب گروهی محسوب میشود که حس ماجراجویی را تقویت میکند.
وقتی دوربینی ندارید سعی میکنید مناظر را با دقت بیشتری ببینید تا در حافظهتان ثبت شود. این نوع نگاه کردن عمیقتر و ماندگارتر از نگاه کردن از دریچه لنز دوربین است. خاطراتی که با احساس ثبت میشوند هرگز پاک نمیشوند.
