برای دانشجوی ادبیات فارسی، تاریخ بیهقی تنها یک واحد درسی نیست؛ بلکه مرجع نهایی برای شناخت ساختار صحیح جمله، دایره واژگان کهن و هنر روایتگری است. بدون تسلط بر بیهقی، درک تحولات نثر فارسی ناقص میماند. این کتاب به دانشجو میآموزد که چگونه زبان فارسی از سادگی سامانی به پختگی غزنوی رسید و چگونه میتوان مفاهیم پیچیده را با کلمات فارسی بیان کرد.
دانشجویان نباید به بیهقی تنها به عنوان متنی ادبی نگاه کنند. این کتاب گنجینهای برای پژوهشهای جامعهشناسی، علوم سیاسی، روانشناسی و تاریخ است. بررسی ساختار قدرت، روابط اجتماعی، آداب و رسوم دربار و مردم، و تحلیل روانشناختی شخصیتها، موضوعات جذابی برای پایاننامهها و مقالات دانشجویی است که هنوز جای کار بسیار دارد.
گروههای زبان و ادبیات فارسی در دانشگاهها، متولیان اصلی زنده نگه داشتن نام بیهقی هستند. برگزاری نشستهای تخصصی، مسابقات نثرخوانی، و تشویق دانشجویان به پژوهش در آثار او در روز اول آبان، میتواند شور و شوق علمی را در دانشکدهها ایجاد کند. دانشجویان به عنوان مبلغان فرهنگ، میتوانند زیباییهای این اثر را به جامعه عمومی نیز معرفی کنند.
یکی از بهترین خاطرات دانشجویان ادبیات، کلاسهای متنخوانی تاریخ بیهقی است. وقتی استاد با شور و حرارت داستان حسنک یا سیل غزنین را میخواند و دانشجویان درگیر ظرافتهای زبانی آن میشوند، جادوی کلمات آشکار میشود. این لحظات، پیوند عاطفی دانشجو با ادبیات کلاسیک را محکم میکند و او را برای ادامه مسیر دشوار پژوهش ادبی تشویق مینماید.
در دنیایی که زبان فارسی با هجوم واژگان بیگانه و سستنویسی مواجه است، دانشجویان ادبیات سربازان خط مقدم دفاع از زبان هستند. آنها با الهام از استحکام نثر بیهقی، باید مروج درستنویسی در فضای مجازی و جامعه باشند. شناخت بیهقی به آنها اعتماد به نفس میدهد تا از غنای زبان خود دفاع کنند.
