تجربه شخصی و داستان واقعی از جلسه هیپنوتیزم برای درمان اضطراب 1405

همیشه فکر می‌کردم هیپنوتیزم یعنی یه ساعت جیبی که جلوی چشمم تکون می‌خوره و من بی‌اختیار میشم. اما وقتی برای درمان اضطرابم به مطب دکتر رفتم، همه چی فرق داشت.

روی صندلی راحتی نشستم. دکتر با صدایی آروم ازم خواست به یه نقطه خیره بشم و نفس‌های عمیق بکشم. هیچ جادویی در کار نبود، فقط آرامش محض.

کم‌کم احساس کردم بدنم سنگین شده، مثل وقتی که داری به خواب میری اما هنوز صدای اطراف رو می‌شنوی. پلک‌هام انقدر سنگین شد که دیگه نمی‌تونستم بازشون کنم.

توی ذهنم، دکتر منو به یه پله‌کان هدایت کرد. با هر پله که پایین می‌رفتم، اضطرابم کمتر می‌شد. انگار یه کوله‌بار سنگین رو از دوشم برمی‌داشتن.

به یه باغ سرسبز خیالی رسیدم. جایی که احساس امنیت کامل می‌کردم. اونجا بود که فهمیدم منشا اضطرابم ترسی بوده که سال‌ها سرکوبش کرده بودم.

دکتر تلقین می‌کرد که من قوی‌ام و می‌تونم موقعیت‌ها رو کنترل کنم. این جملات توی اون حالت، مثل حکاکی روی سنگ، توی ذهنم موندگار می‌شد.

وقتی شمارش معکوس تموم شد و چشمام رو باز کردم، حس می‌کردم چند ساعت خواب عمیق داشتم، در حالی که فقط ۲۰ دقیقه گذشته بود.

اولش فکر کردم اتفاق خاصی نیفتاده. اما فرداش که توی موقعیت استرس‌زا قرار گرفتم، دیدم دیگه قلبم تند نمیزنه و دستام نمی‌لرزه.

هیپنوتیزم معجزه نکرد که همون لحظه خوب بشم، اما ابزاری بهم داد تا بتونم اون صدای مضطرب توی سرم رو ساکت کنم.

الان یاد گرفتم خودم رو هیپنوتیزم کنم (خودهیپنوتیزم). هر وقت استرس میاد سراغم، چشمام رو می‌بندم و به اون باغ امن برمی‌گردم.

ترس اولیه طبیعیه؛ منم می‌ترسیدم کنترلم رو از دست بدم ولی همش دست خودم بود.

صداهای محیط رو می‌شنیدم؛ حتی صدای بوق ماشین از خیابون، ولی برام مهم نبود.

بعد از جلسه احساس سبکی و کرختی خوشایندی داشتم.

تاثیرش تدریجی بود؛ اینطور نبود که همون لحظه آدم دیگه‌ای بشم.

مهمترین بخش، اعتماد به درمانگر بود. اگه اعتماد نداشتم، نمی‌تونستم رها کنم.

تصویرسازی ذهنی خیلی قوی‌تر از فکر کردن عادیه.

توی خلسه، زمان خیلی زود میگذره.

هیچ راز مگویی رو فاش نکردم؛ اختیار زبونم دست خودم بود.

مثل یه مدیتیشن خیلی خیلی عمیق و هدفمند بود.

بهترین تصمیم زندگیم برای درمان حملات پانیک بود.

اگه دارو جواب نداده، هیپنوتیزم رو امتحان کنید.

دنبال جادوگر نباشید، پیش روانشناس متخصص برید.

انتظار نداشته باشید با یک جلسه همه مشکلات حل بشه.

باید خودتون بخواید؛ اگه مقاومت کنید، هیپنوتیزم نمیشید.

تمریناتی که دکتر برای خونه میده رو جدی بگیرید.

قبل از جلسه قهوه نخورید تا بتونید ریلکس کنید.

لباس راحت بپوشید تا چیزی اذیتتون نکنه.

ذهنتون رو باز بذارید و قضاوت نکنید.

ضبط کردن صدای جلسه (با اجازه دکتر) برای گوش دادن دوباره عالیه.

این یه مهارت ذهنیه، هر چی بیشتر انجامش بدید، راحت‌تر وارد خلسه میشید.