کار در مجتمعهای پتروشیمی و پالایشگاهها یکی از دشوارترین و پرخطرترین مشاغل محسوب میشود. کارگران و مهندسان این صنعت اغلب در شرایط آب و هوایی نامناسب (گرمای شدید جنوب یا سرمای مناطق کوهستانی)، در معرض مواد شیمیایی، سر و صدای زیاد و خطرات فرآیندی کار میکنند. علاوه بر این، دوری از خانواده برای کارکنان اقماری که هفتهها در مناطق عملیاتی حضور دارند، فشارهای روحی مضاعفی را ایجاد میکند. تجلیل از این عزیزان، ارج نهادن به ایثار و فداکاری آنهاست.
پیشرفتهای عظیم صنعت پتروشیمی ایران بدون حضور نیروی انسانی متخصص و متعهد امکانپذیر نبود. مهندسان ایرانی با مهندسی معکوس قطعات، طراحی فرآیندهای پیچیده و راهاندازی واحدها بدون حضور کارشناسان خارجی، ثابت کردند که دانش ایرانی توانایی رقابت در سطح جهانی را دارد. کارگران ماهر نیز با دقت و وجدان کاری، چرخهای تولید را در حرکت نگه داشتهاند. این سرمایه انسانی، ارزشمندترین دارایی صنعت نفت کشور است.
در صنعت پتروشیمی، جان انسانها و سلامت محیط زیست خط قرمز است. مهندسان و کارگران این حوزه همواره تحت آموزشهای سختگیرانه ایمنی قرار دارند. فرهنگ HSE (بهداشت، ایمنی و محیط زیست) جزئی جداییناپذیر از زندگی کاری آنان است. تقدیر از کارکنان این صنعت، شامل تقدیر از تعهد آنها به حفظ جان همکاران و صیانت از داراییهای ملی در برابر حوادث و آتشسوزیها نیز میشود.
شاید بسیاری از مردم ندانند که آسایش روزمره آنها چقدر به زحمات کارکنان پتروشیمی وابسته است. از ظروف پلاستیکی و لباسهایی که میپوشیم تا کودهای کشاورزی که امنیت غذایی ما را تأمین میکنند و سوختی که مصرف میکنیم، همه حاصل تلاش این عزیزان است. آنها در پشت صحنه تولید، رفاه را برای جامعه به ارمغان میآورند و شایسته بهترین تقدیرها هستند.
همانطور که مدافعان امنیت مرزها را حفظ میکنند، کارکنان صنعت نفت و پتروشیمی نیز مدافعان امنیت اقتصادی کشور هستند. در دورانی که دشمنان سعی در فلج کردن اقتصاد ایران داشتند، این مهندسان و کارگران بودند که با روشن نگه داشتن مشعلهای تولید، نقشههای آنان را خنثی کردند. ملت ایران همواره قدردان این مجاهدتهای خاموش و قهرمانانه خواهد بود.
