فلسفه و چرایی مراسم قرآن به سر گرفتن 1404

قرار دادن قرآن بر سر نماد این است که عقل ما در برابر وحی الهی خاضع است و حکم خدا را بالاتر از اندیشه خود می دانیم.

این عمل نشان دهنده پناه بردن به ثقل اکبر (قرآن) برای نجات از وسوسه های شیطانی و جهالت است.

سر بالاترین عضو بدن و جایگاه اندیشه است؛ قرآن بر سر یعنی تمام افکار و تصمیماتم را زیر سایه قرآن تنظیم می کنم.

قرآن بر سر گرفتن اقرار عملی به این حقیقت است که کتاب خدا سایه سار امنیت و هدایت زندگی ماست.

در دادگاه عدل الهی در شب قدر، قرآن را شفیع خود قرار می دهیم تا خداوند به حرمت کلامش از سر تقصیرات ما بگذرد.

این عمل نمادین بیانگر آن است که خدایا من خودم و تمام شئون زندگی ام را تحت ولایت و سرپرستی قرآن قرار دادم.

بالا گرفتن قرآن نشانه تعظیم شعائر الهی و عزیز شمردن دستورات پروردگار در شب سرنوشت است.

همانطور که سقف خانه پناهگاه جسم است، قرآن بر سر پناهگاه روح از رگبار حوادث و بلاهاست.

این عمل تجدید عهد با کتاب خداست که در سال آینده جز به راهی که قرآن نشان داده قدم نگذاریم.

قرآن بر سر یعنی خدایا اگر من لیاقت ندارم، به حرمت این کتاب مقدس به من نگاه کن.

قرآن صامت (کتاب) را بر سر می گذاریم و به قرآن ناطق (امام زمان) متوسل می شویم تا اتصال بین ثقلین برقرار شود.

قرآن بر سر گذاشتن یعنی غرق شدن در دریای رحمت الهی و پوشاندن خود با نور کلام الله.

در شب قدر، ملائکه بر قرآن ناطق نازل می شوند و ما با قرآن بر سر گرفتن خود را در مسیر نزول رحمت قرار می دهیم.

این حالت تضرع، شبیه حالت غریق است که برای نجات خود به محکم ترین ریسمان الهی چنگ زده است.

قرآن بر سر، سپر بلاست. سپری که آتش جهنم را دفع می کند و نور بهشت را جذب می نماید.

عارفان معتقدند حقیقت قرآن در شب قدر نازل شده و ما با این کار می خواهیم قطره ای از آن حقیقت بر جانمان ببارد.

بالا بردن دستان به زیر قرآن، حالت تسلیم محض بنده در برابر مولاست که هیچ سلاحی جز کلام محبوب ندارد.

این عمل نشان می دهد که علم و دانش ما ناقص است و نیازمند کامل ترین علم (علم الهی) هستیم که بر سرمان سایه افکند.

قرآن بر سر گرفتن در شب بیست و سوم، امضای نهایی توبه است به واسطه آبرومندترین مخلوق خدا (قرآن).

سایه قرآن، سایه امنیت است. کسی که زیر این سایه باشد از لغزش های آخرالزمان در امان می ماند.

قرآن را بر سر بگذار تا سروری یابی.

پناهی امن تر از سایه قرآن در شب های تنهایی بشر نیست.

امشب عقل و عشق زیر سایه وحی به کمال می رسند.

قرآن بر سر گرفتن، تاج بندگی را بر سر نهادن است.

خدایا به حرمت این مصحف شریف، تقدیر ما را زیبا بنویس.