رشته علوم ورزشی (تربیت بدنی سابق) یکی از رشتههای جذاب و میانرشتهای دانشگاهی است که ترکیبی از علوم انسانی، پزشکی و مهندسی است. این رشته در مقاطع ارشد و دکترا دارای گرایشهای تخصصی مانند فیزیولوژی ورزشی، مدیریت ورزشی، آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، رفتار حرکتی، و بیومکانیک ورزشی است. دانشجویان این رشته میآموزند که چگونه با رویکرد علمی، عملکرد بدن انسان را ارتقا دهند.
یک تصور غلط وجود دارد که دانشجویان تربیت بدنی حتماً باید قهرمان المپیک باشند. اگرچه آمادگی جسمانی لازم است، اما هدف این رشته تربیت «متخصص» است نه صرفاً «ورزشکار». دانشجوی علوم ورزشی یاد میگیرد که چگونه مربیگری کند، چگونه باشگاه را مدیریت کند، چگونه آسیبها را درمان کند و چگونه علم را در خدمت ورزش قرار دهد. آنها مغز متفکر پشت سر قهرمانان هستند.
برخلاف گذشته، بازار کار این رشته بسیار گسترده شده است. فارغالتحصیلان میتوانند به عنوان معلم ورزش در مدارس، استاد دانشگاه، مربی بدنسازی در باشگاهها، کارشناس حرکات اصلاحی در کلینیکها، مدیر اماکن ورزشی، و حتی کارآفرین در زمینه تجهیزات و استارتآپهای ورزشی فعالیت کنند. جامعهای که به سمت پیری میرود، نیاز مبرمی به متخصصان بازتوانی و ورزش سالمندان خواهد داشت.
بسیاری فکر میکنند این رشته آسان است و فقط شامل واحدهای عملی است. اما دانشجویان علوم ورزشی با دروس سنگینی مانند آناتومی انسانی، فیزیولوژی، کینزیولوژی (حرکتشناسی)، آمار و روش تحقیق دست و پنجه نرم میکنند. درک مکانیزمهای پیچیده بدن و محاسبات بیومکانیکی نیازمند پایه علمی قوی در زیستشناسی و فیزیک است.
در روز تربیت بدنی (۲۶ مهر)، باید به نقش پیشگیرانه این قشر اشاره کرد. دانشجویان و فارغالتحصیلان این رشته با ترویج ورزش صحیح و علمی، از شیوع بیماریهای غیرواگیر مثل دیابت، فشار خون و چاقی جلوگیری میکنند. آنها سربازان خط مقدم پیشگیری در نظام سلامت کشور هستند و حمایت از آنها، حمایت از جامعهای سالمتر است.
