ادبیات هر ملتی برای زنده ماندن نیاز به خون تازه دارد و این شاعران جوان هستند که با زبان، دغدغهها و فرمهای نو، از رکود ادبیات جلوگیری میکنند. در روز شعر و ادب فارسی، توجه به نسل جوان که با احترام به سنتها، راههای نرفته را میآزمایند، بسیار حیاتی است. آنها پلی هستند میان میراث گذشته و مخاطبان آینده.
انجمنهای ادبی همواره به عنوان کارگاههای عملی شعر عمل کردهاند. در این محافل، شاعران جوان با نقد صحیح آشنا میشوند، از تجربیات پیشکسوتان میآموزند و در محیطی امن، آثار خود را ارائه میدهند. تبریک این روز به انجمنها، ارج نهادن به کار گروهی و خرد جمعی در عرصه فرهنگ است.
شاعران جوان امروز با چالشهایی نظیر دشواری در چاپ آثار، کمبود مخاطب جدی کتابخوان و فضای مجازی روبرو هستند. فضای مجازی اگرچه تریبونی آزاد است، اما گاهی باعث سطحینگری میشود. روز شعر و ادب فرصتی است تا راهکارهایی برای حمایت حرفهایتر از این قشر و هدایت صحیح استعدادها اندیشیده شود.
بزرگداشت استاد شهریار در این روز، پیامی برای شاعران جوان دارد: میتوان نوآوری داشت اما ریشه در سنتها دواند. مطالعه عمیق آثار کلاسیک مانند مثنوی، گلستان و دیوان حافظ، پشتوانهای است که شعر شاعران جوان را غنا میبخشد. انجمنهای ادبی نقش مهمی در ایجاد این پیوند مطالعاتی دارند.
شعر همواره آینه تمامنمای جامعه بوده است. از شاعران جوان انتظار میرود که نسبت به مسائل اجتماعی، ارزشهای انسانی، دفاع مقدس و عدالت بیتفاوت نباشند. ادبیات متعهد که از دل مردم برآمده باشد، ماندگار خواهد شد. تشویق جوانان به داشتن دغدغههای والا، از اهداف گرامیداشت این روز است.
