شوخی با تاخیر در تحویل بسته‌های پستی 1405

وضعیت بسته من تو سایت پست: «خروج از دفتر مبادله». واقعیت: بسته داره با لاک‌پشت خسته قهوه می‌خوره!

کاش بسته‌های پستی هم مثل قبض‌ها بودن، تا صادر می‌شدن سریع می‌رسیدن دم خونه!

نوشته «گیرنده در محل حضور نداشت». داداش من دو روزه کمپ زدم پشت در، حتی دستشویی هم نرفتم!

فکر کنم بسته‌م رفته تور ایرانگردی. الان شیرازه، فردا میره شمال، آخر سر اگه وقت کرد میاد پیش من.

بسته پستی من یه جوری دیر کرده که کم‌کم نگرانم بزرگ شده باشه و بره مدرسه!

اداره پست عزیز، بسته من شراب نیست که هر چی بیشتر بمونه ارزشمندتر بشه، بفرستش بیاد!

کد رهگیری رو میزنی میگه: «اطلاعاتی یافت نشد». انگار بسته رفته تو مثلث برمودا.

پست پیشتاز ما یه جوریه که اگه خودت پیاده بری بگیریش زودتر میرسی تا اونا بیارن.

شما هم وقتی پستچی زنگ میزنه یه جوری میدویید که انگار ارث پدرتون رو آوردن یا فقط من اینجوریم؟

به پستچی میگم چرا دیر اومدی؟ میگه ترافیک بود. داداش تو با موتور میای یا تریلی هجده چرخ؟

خرید اینترنتی لذتش به اینه که یادت بره چی خریدی، وقتی رسید سورپرایز بشی! استراتژی پست اینه.

سفارش دادم «تحویل اکسپرس». الان یه هفته‌س اکسپرس داره دور خودش می‌چرخه.

بسته‌م رسیده شهر مقصد، ولی الان سه روزه تو «باجه معطله» داره استراحت می‌کنه. خسته نباشه دلاور!

یه جوری با بسته‌ها رفتار می‌کنن که انگار توش بمب اتمه، با احتیاطِ معکوس حملش می‌کنن!

کارتن بسته رسید له و لورده. فکر کنم پستچی‌ها قبل تحویل باهاش گل‌کوچیک بازی کردن.

هزینه پست رو که میدیم، مالیات هم میدیم، کاش یه هزینه «دعا برای سالم رسیدن» هم می‌گرفتن!

سیستم رهگیری پست جوریه که نشون میده بسته تو تهرانه، ولی پستچی دم در خونه تو اهواز زنگ میزنه!

پیامک اومده: «مرسوله تحویل گردید». من: «به کی؟ کجا؟ چرا؟!»

فکر کنم اون قسمتی که می‌زنیم «شکستنی است»، برای پستچی‌ها معنی «لطفاً محکم‌تر پرت کنید» میده.

انتظار برای رسیدن بسته پستی، تمرین صبر ایوب برای انسان مدرن است!

پستچی: الو منزل هستید؟ من: بله. پستچی: خب من پایینم، خودت بیا ببر، آسانسور خرابه!

بسته رو گذاشتن تو حیاط و رفتن. الان گربه محل داره با خرید میلیونی من بازی می‌کنه.

نوشته ارسال ۴۸ ساعته. الان ۴۸ روز گذشته. فکر کنم منظورشون ۴۸ ساعتِ مریخی بوده.

تیپاکس پیام داده: بسته شما در راه است. من: کدوم راه؟ راه ابریشم؟

یه بار بسته زود رسید، انقدر شوکه شدم که فکر کردم اشتباهی آوردن، پسش دادم!

مامور پست جوری با عجله امضا می‌گیره انگار داره قرارداد ترکمانچای رو امضا می‌کنه.

کد پستی رو اشتباه زدم، بسته رفته یه شهر دیگه. الان اون شهروند خوشبخت داره با لباسای من پز میده.

رهگیری مرسوله: ساعت ۱۰:۰۰ تحویل به نامه‌رسان. ساعت ۱۰:۰۱ عدم حضور گیرنده! سرعت نور رو کشف کردن!

هزینه بسته‌بندی رو جدا می‌گیرن، بعد تو کارتن موز برات می‌فرستن. خلاقیت ایرانی!

پستچی‌های عزیز، ما شما رو دوست داریم، ولی توروخدا زنگ آیفون رو نسوزونید، یه بار فشار بدید می‌شنویم!

شعار جدید پست: دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است!

میگن پستچی‌ها همیشه دو بار زنگ می‌زنن. پستچی محله ما کلاً زنگ نمی‌زنه، برچسب میزنه و میره!

بسته‌م گم شده، رفتم اداره پست میگن «ایشالا پیدا میشه». مگه کلید گمشده‌س؟!

پست پیشتاز یعنی پیشِ‌تاز (جلوتر از تاختن)، ولی سرعتش در حد پیاده‌رویِ عصر جمعه‌ست.

فکر کنم بسته‌ها رو با کبوتر نامه‌بر می‌فرستن که وسط راه دونه میخوره دیر میکنه.

سایز لباس رو درست سفارش دادم، تا بسته برسه چاق شدم دیگه اندازه‌م نیست. تقصیر پسته!

یه بسته دارم که شاهنامه آخرش خوشه، چون هنوز نرسیده که ببینم چی توشه.

تحریم‌ها روی همه چی اثر گذاشته، حتی رو سرعت پایِ پستچی‌ها!

مرسوله شما در حال تجزیه است. امیدوارم منظورشون تجزیه شیمیایی نباشه!

به امید روزی که تله‌بُرد (Teleport) اختراع بشه و از دست «رهگیری مرسوله» راحت بشیم.