عدد ۲۵۶ در دنیای کامپیوتر نمادی خاص دارد؛ این عدد نشاندهنده تعداد حالتهایی است که یک بایت (۸ بیت) میتواند داشته باشد و همچنین بزرگترین توان عدد ۲ است که کمتر از ۳۶۵ (تعداد روزهای سال) میباشد. به همین دلیل، در تقویمهای جهانی و ایران، ۲۵۶مین روز سال (معادل ۲۲ شهریور در سالهای عادی) به عنوان روز برنامهنویس جشن گرفته میشود.
فریلنسر بودن در کنار آزادی عمل، چالشهای خاص خود را دارد. نداشتن ساعت کاری مشخص اغلب منجر به کار در شب (شببیداری) میشود. همچنین مدیریت پروژهها، ارتباط با مشتری و نبود بیمه و مزایای ثابت از دغدغههای این قشر است. تبریک روز برنامهنویس به فریلنسرها، نوعی حمایت روانی و ارج نهادن به تلاشهای انفرادی آنهاست.
امروزه هیچ صنعتی بدون دخالت نرمافزار و فناوری اطلاعات قابل تصور نیست. از بانکداری و پزشکی گرفته تا سرگرمی و آموزش، همه مدیون کدهایی هستند که برنامهنویسان نوشتهاند. در ایران نیز با رشد استارتاپها و اقتصاد دیجیتال، نقش برنامهنویسان پررنگتر شده و گرامیداشت این روز، تأکیدی بر جایگاه حیاتی آنها در توسعه کشور است.
نشستنهای طولانی، خیره شدن به مانیتور و کمخوابی از مشکلات رایج سلامتی در میان برنامهنویسان است. روز برنامهنویس فرصتی است تا علاوه بر تبریک، به اهمیت ورزش، تغذیه سالم و استراحت کافی برای این قشر زحمتکش اشاره کنیم. یک برنامهنویس سالم، کدهای سالمتری مینویسد.
با توجه به حرکت جهانی به سمت هوش مصنوعی، بلاکچین و اینترنت اشیا، تقاضا برای برنامهنویسان ماهر در ایران رو به افزایش است. فریلنسینگ نیز به عنوان یک شیوه کاری محبوب، امکان درآمدزایی ارزی و ریالی را فراهم کرده است. تشویق جوانان به ورود به این عرصه در روز برنامهنویس، سرمایهگذاری برای آینده تکنولوژیک کشور است.
