ورود بیرویه واژگان بیگانه (بهویژه انگلیسی) به مکالمات روزمره، تهدیدی جدی برای زبان فارسی است. استفاده از کلماتی مانند «تایم»، «لوکیشن»، «میتینگ» و... به جای معادلهای فارسی، باعث تضعیف ساختار زبان و فراموشی واژگان اصیل میشود. روز فردوسی زمان مناسبی برای بازنگری در گفتارمان است.
شعار «فارسی را پاس بداریم» به معنای تعصب خشک نیست، بلکه به معنای استفاده هوشمندانه و زیبا از ظرفیتهای زبان مادری است. زبانی که توانسته آثار بزرگی چون شاهنامه و مثنوی را خلق کند، قطعاً توانایی بیان مفاهیم روزمره را دارد.
نوشتن فارسی با حروف انگلیسی (فینگلیش) در فضای مجازی، باعث تضعیف مهارت املایی و بیگانگی نسل جدید با خط زیبای فارسی شده است. بازگشت به خط فارسی، گامی مهم در حفظ هویت فرهنگی است.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی تلاش میکند برای واژگان جدید علمی و تکنولوژیک، معادلهای فارسی بسازد. استفاده از این معادلها (مانند «رایانه» به جای کامپیوتر یا «بالگرد» به جای هلیکوپتر) به غنای زبان کمک میکند.
فارسی سره به متنی گفته میشود که در آن از واژگان عربی و بیگانه استفاده نشده باشد. اگرچه صحبت کردن به فارسی سره در همه جا ممکن نیست، اما تمرین آن در روز فردوسی، زیبایی و آهنگین بودن زبان پارسی را یادآوری میکند.
