روز ملی راهیان نور 1404

بیستم اسفند، روز ملی راهیان نور، روز پیوند دل‌ها با خاک‌های مقدس جبهه‌ها و تجدید میثاق با آرمان‌های شهدا گرامی باد.

راهیان نور، سفری به آسمان از روی زمین است؛ سفری برای یافتن خویشتن در آینه ایثار شهیدان. روز ملی راهیان نور مبارک.

گرامی می‌داریم روز ملی راهیان نور را، که یادآور حماسه‌های ماندگار فرزندان خمینی کبیر (ره) در دفاع از کیان ایران اسلامی است.

راهیان نور، امتداد عاشوراست در قرن حاضر؛ کلاسی برای آموختن درس آزادگی و مقاومت. روز راهیان نور گرامی باد.

حضور در سرزمین‌های نور، تنفس در فضایی است که فرشتگان در آن آمد و شد دارند. روز ملی راهیان نور بر رهپویان شهادت مبارک.

راهیان نور فناوری استخراج گنجینه عظیم دفاع مقدس است. این روز بزرگ بر ملت شهیدپرور ایران مبارک باد.

سلام بر قدم‌هایی که راهی کربلای ایران شدند تا گرد و غبار غفلت را با خاک شلمچه و طلاییه از دل بشویند. روز راهیان نور مبارک.

روز راهیان نور، فرصتی است برای انتقال فرهنگ جهاد و شهادت به نسل‌های آینده و تضمین بقای انقلاب اسلامی.

خاک خوزستان هنوز بوی غیرت می‌دهد؛ راهیان نور زنده نگه داشتن این غیرت و مردانگی است. گرامی باد این روز عزیز.

با گرامیداشت روز راهیان نور، یاد و خاطره تمام خادمان و راویان دلسوخته این عرصه را ارج می‌نهیم.

اینجا قطعه‌ای از بهشت است؛ شلمچه، فکه، دوکوهه... روز راهیان نور، دعوت‌نامه‌ای است از سوی شهدا برای دل‌های بی‌قرار.

راهیان نور یعنی بستن کوله‌بار دنیا و سفر به وادی عشق. جایی که خدا نزدیک‌تر از همیشه حس می‌شود.

خاک جبهه توتیاست برای چشمان کم‌سو شده‌ی ما. روز راهیان نور مبارک باد بر زائران کوی دوست.

شهدا میزبانند و ما مهمان؛ چه ضیافتی باشکوه‌تر از نشستن بر سفره‌ی کرم شهدا در سرزمین نور؟

دل که بگیرد، راهی می‌خواهد به وسعت دشت‌های خوزستان و کوه‌های غرب. راهیان نور، راهی به سوی نور خداست.

در هیاهوی شهر، دلم هوای سکوت شلمچه را دارد. روز راهیان نور، بهانه پرواز روح است.

قدم آهسته بردار، اینجا خون بهترین بندگان خدا ریخته شده است. روز ملی راهیان نور گرامی باد.

زیارت بامعرفت مقتل شهدا، رزقی است که نصیب هر دلی نمی‌شود. گوارای وجودتان این سفر معنوی.

راهیان نور کلاس درس نیست، دانشگاه معرفت است. استادانش شهدا هستند و درسشان ایثار.

خدایا به حق خاک پاک جبهه‌ها، ما را در مسیر شهدا ثابت‌قدم بدار. روز راهیان نور مبارک.

راهیان نور، رژه اقتدار فرهنگی ملت ایران در برابر شبیخون فرهنگی دشمن است. پاینده باد ایران اسلامی.

هر وجب از این خاک با خون دلیری حفظ شده است؛ راهیان نور پاسداشت این دلاوری‌هاست.

ما ملت شهادتیم، ما ملت امام حسینیم؛ راهیان نور نمایشگر این هویت جاودانه است.

سفر به سرزمین‌های نور، مرور دفتر افتخارات ملتی است که با دست خالی در برابر دنیا ایستاد.

ایران مدیون شهداست و راهیان نور، ادای دینی کوچک به آن سروهای ایستاده.

پرچم سه رنگ ما بر فراز یادمان‌های شهدا، نشان از پیروزی خون بر شمشیر دارد. روز راهیان نور مبارک.

تا راهیان نور هست، یاد دفاع مقدس زنده است و تا دفاع مقدس زنده است، ایران شکست‌ناپذیر است.

جوانان امروز در راهیان نور، با قهرمانان واقعی وطن آشنا می‌شوند؛ نه قهرمانان پوشالی هالیوود.

روز ملی راهیان نور، روز تجلی وحدت ملت ایران در سایه سار ولایت و شهادت است.

این خاک گواهی می‌دهد که فرزندان ایران زمین برای حفظ عزت و شرفشان، از جان گذشتند.

رفیق! یه سفر بزن به جایی که همسن و سال‌های تو، یه شبه ره صد ساله رفتن. روز راهیان نور مبارک.

اینجا وای‌فای نداره، اما وصل میشی به یه جای خیلی بالاتر. تجربه راهیان نور رو از دست نده.

اگه دنبال یه تغییر اساسی تو زندگیت هستی، یه سر برو فکه. روز راهیان نور مبارک.

شهدا هم مثل ما جوون بودن، شوخی می‌کردن، می‌خندیدن، اما سر هدفشون جدی بودن. راهیان نور فرصت شناختشونه.

یه سلفی با یادمان شهدا بگیر، شاید تو کادر عکسشون جا شدی و دستتو گرفتن.

راهیان نور یعنی زدن به سیم آخر عاشقی. پاشو بریم جنوب رفیق.

خاکی شدن لباسات تو شلمچه، قلبتو تمیز می‌کنه. روز ملی راهیان نور مبارک.

قهرمان‌های واقعی اونجا خوابیدن؛ نه توی فیلما. بریم ببینیمشون؟

سفر راهیان نور یه ماجراجویی واقعیه؛ ماجراجویی کشف خودت.

دهه هشتادی و نودی‌ها! شهدا منتظرتونن تا داستان غیرت رو براتون تعریف کنن.

به سرزمین نور خوش آمدید؛ جایی که زمینش با آسمان پیوند خورده و ستاره‌ها از خاک می‌رویند.

راهیان نور، قصه‌ی دلدادگی پروانه‌هاست به شمع؛ روایتی از سوختن و ساختن.

باد می‌وزد و بوی پیراهن خونی یوسف‌ها را می‌آورد. اینجا کنعان ایران است. روز راهیان نور مبارک.

غروب شلمچه، زیباترین و غمگین‌ترین نقاشی خداست. تماشاگه راز است این سرزمین.

کفش‌هایت را درآور، اینجا وادی ایمن است. اینجا خدا با شهدا نجوا می‌کند.

راهیان نور، پلی است از جنس نور، میان نسل دیروز و امروز؛ تا گم نشویم در تاریکی دوران.

قلم از توصیف حال و هوای طلاییه عاجز است؛ باید رفت و دید و گریست.

این بیابان‌ها زبان دارند، داستان‌هایی می‌گویند از مردانی که افسانه نبودند.

چفیه‌های خاکی، پلاک‌های بی‌پیکر، قمقمه‌های تشنه... اینجا موزه عشق است.

روز راهیان نور، روز ورق زدن کتاب تاریخ غیرت این سرزمین با چشمان بارانی است.