جشن سده و آیین باستانی 1404

جشن سده، یادگار نیاکان پاک و خردمند ما، نماد پیروزی روشنایی بر تاریکی و گرمی بر سردی است. این جشن کهن ایرانی مبارک باد.

آتش سده، فروغ ایزدی است که دل‌های ما را گرم و جان‌هایمان را روشن می‌کند. جشن پیدایش آتش بر همه ایرانیان خجسته باد.

سده، جشن همکاری و همبستگی است؛ آنگاه که نیاکانمان دست در دست هم آتش می‌افروختند تا سرما را فراری دهند. این آیین نیکو گرامی باد.

به یاد هوشنگ شاه پیشدادی و کشف گوهر آتش، جشن سده را پاس می‌داریم. امید که آتش مهر در دل‌هایتان همواره فروزان باشد.

صد روز از زمستان بزرگ و پنجاه روز و شب مانده به نوروز، سده نویدبخش بهار است. جشن سده مبارک.

بیایید در جشن سده، همچون نیاکانمان، تیرگی‌ها را بسوزانیم و با دلی روشن به استقبال بهار برویم. شادباش این جشن بزرگ.

فروغ آتش سده، یادآور خرد و دانش ایرانیان باستان در مهار طبیعت است. میراث‌داران تمدن کهن، جشن‌تان پیروز.

آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست. جشن سده، جشن ستایش پروردگار برای نعمت روشنایی، بر شما مبارک.

جشن سده، طلیعه نوروز باستانی و پایانِ چله بزرگ زمستان است. دلتان گرم و لبتان خندان.

در بلندای تاریخ ایران، آتش سده همواره نشانه پاکی و راستی بوده است. این جشن ملی و میهنی بر همه اقوام ایرانی مبارک.

جشن سده تنها یک آیین نیست، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی ماست. پاسداشت آن وظیفه‌ای ملی است.

آیین سده به ما می‌آموزد که حتی در اوج سرمای زمستان، می‌توان با همبستگی گرما آفرید. جشن سده مبارک.

فرهنگ غنی ایران زمین، سرشار از جشن‌هایی است که ستایشگر خداوند و طبیعت‌اند. سده، جشن نور و نیایش گرامی باد.

سده یعنی گذشتن از تاریکی و رسیدن به روشنایی. امیدوارم زندگی‌تان همیشه رو به روشنایی باشد.

برگزاری جشن سده، زنده نگه داشتن نام و یاد تمدنی است که همواره منادی صلح و دوستی بوده است.

این شعله‌های سرکش آتش سده، پیام‌آور امید و پویایی ملت ایران در طول قرن‌هاست. جشن‌تان خجسته.

در فرهنگ ایرانی، آتش نماد پاکی و جلوه‌ای از قدرت پروردگار یکتاست. جشن سده، جشن سپاسگزاری از نعمات خداوندی است.

بیایید با بازخوانی داستان هوشنگ و مار سیاه، درس‌های حکمت و دانایی را به فرزندانمان بیاموزیم. سده مبارک.

جشن سده فرصتی است برای دور هم جمع شدن و گرم کردن روابط انسانی در سرمای روزگار. محفلتان گرم.

ایران، سرزمین جشن‌ها و شادی‌های معنادار است. سده، نگینی درخشان بر تاج فرهنگ ایرانی، مبارک باد.

زِ هوشنگ ماند این سده یادگار / بسی باد چون او دگر شهریار. جشن باستانی سده بر دوستداران ادب و فرهنگ پارسی مبارک.

آتش سده چون بر افروختند / بدی‌های عالم همه سوختند. فرخنده باد این جشن اهورایی.

برآمد به سنگ گران سنگ خرد / همان و همین سنگ بشکست گرد / فروغی پدید آمد از هر دو سنگ / دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ. (فردوسی). جشن سده مبارک.

زمستان می‌رود و سده می‌آید تا بگوید پایان شب سیه سپید است. شادباش جشن سده.

رقص شعله‌های آتش در دل شب‌های سرد بهمن، زیباترین تابلوی امید است. جشن سده بر شما مبارک.

سده آمد تا بگوید نور بر ظلمت پیروز است و گرما بر سرما چیره می‌شود. دلتان به نور حق روشن.

جشن سده، جشن پیوند زمین و آسمان با ریسمان زرین آتش است. این پیوند مبارک باد.

بیا تا در این جشن باستانی، کینه‌ها را در آتش بریزیم و مهر را توشه راه کنیم. سده پیروز.

صد روز ز زمستان گذشت و سده آمد / بوی خوش نوروز ز هر پرده برآمد.

ای آتش افروخته در دشت‌های ایران، تو گواهی بر زنده بودن روح این سرزمینی. جشن سده گرامی باد.